ॐ जय जगदीश हरे
oṃ jaya jagadīśa hare, svāmī jaya jagadīśa hare| bhakta janoṃ ke saṃkaṭa, dāsa janoṃ ke saṃkaṭa, kṣaṇa meṃ dūra kare||
jo dhyāve phala pāve, dukha binase mana kā| sukha sampatti ghara āve, kaṣṭa miṭe tana kā||
māta-pitā tuma mere, śaraṇa gahūm̐ maiṃ kisakī| tuma bina aura na dūjā, āsa karūm̐ maiṃ jisakī||
tuma pūraṇa paramātmā, tuma aṃtaryāmī| pārabrahma parameśvara, tuma sabake svāmī||
tuma karuṇā ke sāgara, tuma pālanakartā| maiṃ mūrakha khala kāmī, kṛpā karo bhartā||
tuma ho eka agocara, sabake prāṇapati| kisa vidhi milūm̐ dayāmaya, tumako maiṃ kumati||
dīna-bandhu duḥkha-hartā, ṭhākura tuma mere| apane hātha uṭhāo, apane śaraṇa lagāo, dvāra paṛā tere||
viṣaya-vikāra miṭāo, pāpa haro devā| śraddhā bhakti baṛhāo, santana kī sevā||
śrī jagadīśa jī kī āratī, jo koī nara gāve| kahata śivānanda svāmī, sukha sampatti pāve||
oṃ jaya jagadīśa hare, svāmī jaya jagadīśa hare| bhakta janoṃ ke saṃkaṭa, dāsa janoṃ ke saṃkaṭa, kṣaṇa meṃ dūra kare||
oṃ jaya jagadīśa hare, svāmī jaya jagadīśa hare| bhakta janoṃ ke saṃkaṭa, dāsa janoṃ ke saṃkaṭa, kṣaṇa meṃ dūra kare||
शब्दार्थ
jo dhyāve phala pāve, dukha binase mana kā| sukha sampatti ghara āve, kaṣṭa miṭe tana kā||
शब्दार्थ
māta-pitā tuma mere, śaraṇa gahūm̐ maiṃ kisakī| tuma bina aura na dūjā, āsa karūm̐ maiṃ jisakī||
शब्दार्थ
tuma pūraṇa paramātmā, tuma aṃtaryāmī| pārabrahma parameśvara, tuma sabake svāmī||
शब्दार्थ
tuma karuṇā ke sāgara, tuma pālanakartā| maiṃ mūrakha khala kāmī, kṛpā karo bhartā||
शब्दार्थ
tuma ho eka agocara, sabake prāṇapati| kisa vidhi milūm̐ dayāmaya, tumako maiṃ kumati||
शब्दार्थ
dīna-bandhu duḥkha-hartā, ṭhākura tuma mere| apane hātha uṭhāo, apane śaraṇa lagāo, dvāra paṛā tere||
शब्दार्थ
viṣaya-vikāra miṭāo, pāpa haro devā| śraddhā bhakti baṛhāo, santana kī sevā||
शब्दार्थ
śrī jagadīśa jī kī āratī, jo koī nara gāve| kahata śivānanda svāmī, sukha sampatti pāve||
शब्दार्थ
oṃ jaya jagadīśa hare, svāmī jaya jagadīśa hare| bhakta janoṃ ke saṃkaṭa, dāsa janoṃ ke saṃkaṭa, kṣaṇa meṃ dūra kare||
शब्दार्थ
या पाठाविषयी
परिचय
“ॐ जय जगदीश हरे” ही हिंदू धर्मातील सर्वांत लोकप्रिय आरती आहे. तिची रचना पंडित श्रद्धाराम शर्मा यांनी १८७० मध्ये केली. ही आरती भगवान विष्णूला समर्पित असून प्रत्येक सायंपूजेत गायली जाते.
ही आरती भारतातील जवळपास प्रत्येक हिंदू घरात सायंकाळच्या पूजेच्या वेळी गायली जाते. तिची सोपी भाषा आणि मधुर चाल तिला सर्व वयोगटांत लोकप्रिय करते.
आरतीचे महत्त्व
- सायंपूजेतील प्रमुख आरती
- भगवान विष्णूला (जगदीशाला) समर्पित
- सर्व संकटांपासून मुक्तीची प्रार्थना
- भक्ती आणि समर्पणाचा भाव प्रकट करते
आरती करण्याची विधी
- सायंकाळी पूजास्थानी दिवा लावा
- धूप-अगरबत्ती लावा
- आरतीच्या ताटात दिवा, फुले, अक्षता ठेवा
- उभे राहून किंवा बसून आरती गा
- आरतीचे ताट देवमूर्तीसमोर गोलाकार फिरवा
- आरतीनंतर प्रसाद वाटा
स्रोत 1
- Traditional aarti — Sung text in common household use
अर्थ वेद पथ संपादकीय संघाने संकलित व संपादित केले आहेत, आणि साहित्याचे टप्प्याटप्प्याने पुनरावलोकन सुरू आहे.