हरिपाठ — संत एकनाथ

शेअर करा

हरीचिया दासा हरि दाही दिशा । भावें जैसा तैसा हरि एक ॥ १ ॥ हरी मुखीं गातां हरपली चिंता । त्या नाहीं मागुता जन्म घेणें ॥ २ ॥ जन्म घेणें लागे वासनेच्या संगे । तेचि झालीं अंगें हरिरूप ॥ ३ ॥ हरिरूप झालें जाणीव हरपले । मीतूंपणा गेलें हरीचे ठायीं ॥ ४ ॥ हरिरूप ध्यानीं हरिरूप मनीं । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

harīciyā dāsā hari dāhī diśā | bhāveṃ jaisā taisā hari eka || 1 || harī mukhīṃ gātāṃ harapalī ciṃtā | tyā nāhīṃ māgutā janma gheṇeṃ || 2 || janma gheṇeṃ lāge vāsanecyā saṃge | teci jhālīṃ aṃgeṃ harirūpa || 3 || harirūpa jhāleṃ jāṇīva harapale | mītūṃpaṇā geleṃ harīce ṭhāyīṃ || 4 || harirūpa dhyānīṃ harirūpa manīṃ | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

हरि बोला हरि बोला नातरी अबोला । व्यर्थ गलबला करूं नका ॥ १ ॥ नको अभिमान नको नको मान । सोडीं मीतूंपण तोचि सुखी ॥ २ ॥ सुखी त्याणें व्हावें जगा निववावें । अज्ञानी लावावे सन्मार्गासी ॥ ३ ॥ मार्ग जया कळे भावभक्तिबळें । जगाचिये मेळे न दिसती ॥ ४ ॥ जनीं वनीं प्रत्यक्ष लोचनीं । एका जनार्दनीं ओळखिलें ॥ ५ ॥

hari bolā hari bolā nātarī abolā | vyartha galabalā karūṃ nakā || 1 || nako abhimāna nako nako māna | soḍīṃ mītūṃpaṇa toci sukhī || 2 || sukhī tyāṇeṃ vhāveṃ jagā nivavāveṃ | ajñānī lāvāve sanmārgāsī || 3 || mārga jayā kaḷe bhāvabhaktibaḷeṃ | jagāciye meḷe na disatī || 4 || janīṃ vanīṃ pratyakṣa locanīṃ | ekā janārdanīṃ oḷakhileṃ || 5 ||

ओळखिला हरी धन्य तो संसारी । मोक्ष त्याचे घरीं सिद्धीसहित ॥ १ ॥ सिद्धी लावी पिसें कोण तया पुसे । नेलें राजहंसें पाणी काय ॥ २ ॥ काय तें करावें संदेहीं निर्गुण । ज्ञानानें सगुण ओस केलें ॥ ३ ॥ केलें कर्म झालें तेंचि भोगा आलें । उपजले मेले ऐसे किती ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं नाहीं यातायाती । सुखाची विश्रांती हरीसंगें ॥ ५ ॥

oḷakhilā harī dhanya to saṃsārī | mokṣa tyāce gharīṃ siddhīsahita || 1 || siddhī lāvī piseṃ koṇa tayā puse | neleṃ rājahaṃseṃ pāṇī kāya || 2 || kāya teṃ karāveṃ saṃdehīṃ nirguṇa | jñānāneṃ saguṇa osa keleṃ || 3 || keleṃ karma jhāleṃ teṃci bhogā āleṃ | upajale mele aise kitī || 4 || ekā janārdanīṃ nāhīṃ yātāyātī | sukhācī viśrāṃtī harīsaṃgeṃ || 5 ||

जें जें दृष्टी दिसे तें तें हरिरूप । पूजा ध्यान जप त्यासी नाहीं ॥ १ ॥ वैकुंठ कैलासी तीर्थक्षेत्रीं देव । तयाविण ठाव रिता कोठें ॥ २ ॥ वैष्णवांचें गुह्य मोक्षांचा एकांत । अनंतासी अंत पाहतां नाहीं ॥ ३ ॥ आदि मध्य अवघा हरि एक । एकाचे अनेक हरि करी ॥ ४ ॥ एकाकार झाले जीव दोन्ही तिन्ही । एका जनार्दनीं ऐसें केलें ॥ ५ ॥

jeṃ jeṃ dṛṣṭī dise teṃ teṃ harirūpa | pūjā dhyāna japa tyāsī nāhīṃ || 1 || vaikuṃṭha kailāsī tīrthakṣetrīṃ deva | tayāviṇa ṭhāva ritā koṭheṃ || 2 || vaiṣṇavāṃceṃ guhya mokṣāṃcā ekāṃta | anaṃtāsī aṃta pāhatāṃ nāhīṃ || 3 || ādi madhya avaghā hari eka | ekāce aneka hari karī || 4 || ekākāra jhāle jīva donhī tinhī | ekā janārdanīṃ aiseṃ keleṃ || 5 ||

नामाविण मुख सर्पाचें तें बीळ । जिव्हा काळसर्प आहे ॥ १ ॥ वाचा नव्हे लांब जळो त्याचें जिणें । यातना भोगणें यमपुरीं ॥ २ ॥ हरीविण कोणी नाहीं सोडविता । पुत्र बंधु कांता संपत्तिचे ॥ ३ ॥ अंतकाळीं कोणी नाहीं बा सांगाती । साधूचे संगतीं हरी जोडे ॥ ४ ॥ कोटि कुळें तारी हरि अक्षरें दोन्ही । एका जनार्दनीं पाठ केलीं ॥ ५ ॥

nāmāviṇa mukha sarpāceṃ teṃ bīḷa | jivhā kāḷasarpa āhe || 1 || vācā navhe lāṃba jaḷo tyāceṃ jiṇeṃ | yātanā bhogaṇeṃ yamapurīṃ || 2 || harīviṇa koṇī nāhīṃ soḍavitā | putra baṃdhu kāṃtā saṃpattice || 3 || aṃtakāḷīṃ koṇī nāhīṃ bā sāṃgātī | sādhūce saṃgatīṃ harī joḍe || 4 || koṭi kuḷeṃ tārī hari akṣareṃ donhī | ekā janārdanīṃ pāṭha kelīṃ || 5 ||

धन्य माय व्याली सुकृताचें फळ । फळ निर्फळ हरीविण ॥ १ ॥ वेदांताचें बीज हरि हरि अक्षरें । पवित्र सोपारें हेंचि एक ॥ २ ॥ योग याग व्रत नेम दानधर्म । नलगे साधन जपतां हरि ॥ ३ ॥ साधनाचें सार नाम मुखीं गातां । हरि हरि म्हणतां कार्यसिद्धी ॥ ४ ॥ नित्य मुक्त तोचि एक ब्रह्मज्ञानी । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

dhanya māya vyālī sukṛtāceṃ phaḷa | phaḷa nirphaḷa harīviṇa || 1 || vedāṃtāceṃ bīja hari hari akṣareṃ | pavitra sopāreṃ heṃci eka || 2 || yoga yāga vrata nema dānadharma | nalage sādhana japatāṃ hari || 3 || sādhanāceṃ sāra nāma mukhīṃ gātāṃ | hari hari mhaṇatāṃ kāryasiddhī || 4 || nitya mukta toci eka brahmajñānī | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

बहुतां सुकृतें नरदेह लाधला । भक्तीविण गेला अधोगती ॥ १ ॥ पाप भाग्य कैसे न सरेचि कर्म । न कळेचि वर्म अरे मूढा ॥ २ ॥ अनंत जन्मींचें सुकृत पदरीं । त्याचे मुखीं हरि पैठा होय ॥ ३ ॥ राव रंक हो कां उंच नीच याती । भक्तीविण माती मुखीं त्याच्या ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं हरि हरि म्हणतां । मुक्ती सायुज्यता पाठी लागे ॥ ५ ॥

bahutāṃ sukṛteṃ naradeha lādhalā | bhaktīviṇa gelā adhogatī || 1 || pāpa bhāgya kaise na sareci karma | na kaḷeci varma are mūḍhā || 2 || anaṃta janmīṃceṃ sukṛta padarīṃ | tyāce mukhīṃ hari paiṭhā hoya || 3 || rāva raṃka ho kāṃ uṃca nīca yātī | bhaktīviṇa mātī mukhīṃ tyācyā || 4 || ekā janārdanīṃ hari hari mhaṇatāṃ | muktī sāyujyatā pāṭhī lāge || 5 ||

हरिनामामृत सेवी सावकाश । मोक्ष त्याचे भूस दृष्टीपुढें ॥ १ ॥ नित्य नामघोष जयाचे मंदिरीं । तेचि काशीपुरी तीर्थक्षेत्र ॥ २ ॥ वाराणसी तीर्थक्षेत्रा नाश आहे । अविनाशासी पाहे नाश कैचा ॥ ३ ॥ एका तासामाजीं कोटि वेळा सृष्टी । होती जाती दृष्टि पाहें तोचि ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं ऐसें किती झालें । हरिनाम सेविलें तोचि एक ॥ ५ ॥

harināmāmṛta sevī sāvakāśa | mokṣa tyāce bhūsa dṛṣṭīpuḍheṃ || 1 || nitya nāmaghoṣa jayāce maṃdirīṃ | teci kāśīpurī tīrthakṣetra || 2 || vārāṇasī tīrthakṣetrā nāśa āhe | avināśāsī pāhe nāśa kaicā || 3 || ekā tāsāmājīṃ koṭi veḷā sṛṣṭī | hotī jātī dṛṣṭi pāheṃ toci || 4 || ekā janārdanīṃ aiseṃ kitī jhāleṃ | harināma sevileṃ toci eka || 5 ||

भक्तीविण पशु कशासी वाढला । सटवीने नेला कैसा नाहीं ॥ १ ॥ काय माय गेली होती भूतापासीं । हरि न ये मुखासी अरे मूढा ॥ २ ॥ पातकें करिता पुढें आहे पुसता । काय उत्तर देतां होशील तूं ॥ ३ ॥ अनेक यातना यम करवील । कोण सोडवील तेथें तुजला ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं सांगताहें तोंदें । आहा वाचा रडे बोलतांचि ॥ ५ ॥

bhaktīviṇa paśu kaśāsī vāḍhalā | saṭavīne nelā kaisā nāhīṃ || 1 || kāya māya gelī hotī bhūtāpāsīṃ | hari na ye mukhāsī are mūḍhā || 2 || pātakeṃ karitā puḍheṃ āhe pusatā | kāya uttara detāṃ hośīla tūṃ || 3 || aneka yātanā yama karavīla | koṇa soḍavīla tetheṃ tujalā || 4 || ekā janārdanīṃ sāṃgatāheṃ toṃdeṃ | āhā vācā raḍe bolatāṃci || 5 ||

स्वहिताकारणें संगती साधूची । भावें भक्ति हरीची भेटी तेणें ॥ १ ॥ हरि तेथें संत संत तेथें हरी । ऐसें वेद चारी बोलताती ॥ २ ॥ ब्रह्मा डोळसातें वेदार्थ ना कळे । तेथें हे आंधळे व्यर्थ होती ॥ ३ ॥ वेदार्थाचा गोंवा कन्याअभिलाष । वेदें नाहीं ऐसें सांगितलें ॥ ४ ॥ वेदांचीं हीं बीजाक्षरें हरी दोनी । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

svahitākāraṇeṃ saṃgatī sādhūcī | bhāveṃ bhakti harīcī bheṭī teṇeṃ || 1 || hari tetheṃ saṃta saṃta tetheṃ harī | aiseṃ veda cārī bolatātī || 2 || brahmā ḍoḷasāteṃ vedārtha nā kaḷe | tetheṃ he āṃdhaḷe vyartha hotī || 3 || vedārthācā goṃvā kanyāabhilāṣa | vedeṃ nāhīṃ aiseṃ sāṃgitaleṃ || 4 || vedāṃcīṃ hīṃ bījākṣareṃ harī donī | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

सत्पद तें ब्रह्म चित्पद तें माया । आनंदपदीं जया म्हणती हरी ॥ १ ॥ सत्पद निर्गुण चित्पद सगुण । सगुण निर्गुण हरिपायीं ॥ २ ॥ तत्सदिति ऐसें पैल वस्तूवरी । गीतेमाजी हरि बोलियेले ॥ ३ ॥ हरिपदप्राप्ती भोळ्या भाविकांसी । अभिमानियांसी नर्कवास ॥ ४ ॥ अस्ति भाति प्रिय ऐशीं पदें तिनी । एका जनार्दनीं तेंचि झालें ॥ ५ ॥

satpada teṃ brahma citpada teṃ māyā | ānaṃdapadīṃ jayā mhaṇatī harī || 1 || satpada nirguṇa citpada saguṇa | saguṇa nirguṇa haripāyīṃ || 2 || tatsaditi aiseṃ paila vastūvarī | gītemājī hari boliyele || 3 || haripadaprāptī bhoḷyā bhāvikāṃsī | abhimāniyāṃsī narkavāsa || 4 || asti bhāti priya aiśīṃ padeṃ tinī | ekā janārdanīṃ teṃci jhāleṃ || 5 ||

नाकळे तें कळे कळे तें नाकळे । वळे तें ना वळें गुरुविणें ॥ १ ॥ निर्गुण पावलें सगुणीं भजतां । विकल्प धरितां जिव्हा झडे ॥ २ ॥ बहुरूपी घरी संन्यासाचा वेष । पाहोन तयास धन देती ॥ ३ ॥ संन्याशाला नाहीं बहुरूपियाला । सगुणीं भजला तेथें पावे ॥ ४ ॥ अद्वैताचा खेळ दिसे गुणागुणीं । एका जनार्दनीं ओळखिलें ॥ ५ ॥

nākaḷe teṃ kaḷe kaḷe teṃ nākaḷe | vaḷe teṃ nā vaḷeṃ guruviṇeṃ || 1 || nirguṇa pāvaleṃ saguṇīṃ bhajatāṃ | vikalpa dharitāṃ jivhā jhaḍe || 2 || bahurūpī gharī saṃnyāsācā veṣa | pāhona tayāsa dhana detī || 3 || saṃnyāśālā nāhīṃ bahurūpiyālā | saguṇīṃ bhajalā tetheṃ pāve || 4 || advaitācā kheḷa dise guṇāguṇīṃ | ekā janārdanīṃ oḷakhileṃ || 5 ||

ओळखिला हरि सांठविला पोटीं । होतां त्याची भेटी दुःख कैंचें ॥ १ ॥ नर अथवा नारी हो कां दुराचारी । मुखीं गातां हरि पवित्र तो ॥ २ ॥ पवित्र तें कुळ धन्य त्याची माय । हरि मुखें गाय नित्य नेमें ॥ ३ ॥ काम क्रोध लोभ जयाचे अंतरीं । नाहीं अधिकारी ऐसा येथें ॥ ४ ॥ वैष्णवांचें गुह्य काढिलें निवडुनी । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

oḷakhilā hari sāṃṭhavilā poṭīṃ | hotāṃ tyācī bheṭī duḥkha kaiṃceṃ || 1 || nara athavā nārī ho kāṃ durācārī | mukhīṃ gātāṃ hari pavitra to || 2 || pavitra teṃ kuḷa dhanya tyācī māya | hari mukheṃ gāya nitya nemeṃ || 3 || kāma krodha lobha jayāce aṃtarīṃ | nāhīṃ adhikārī aisā yetheṃ || 4 || vaiṣṇavāṃceṃ guhya kāḍhileṃ nivaḍunī | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

हरि बोला देतां हरि बोला घेतां । हांसतां खेळतां हरि बोला ॥ १ ॥ हरि बोला गातां हरि बोला खातां । सर्व कार्य करितां हरि बोला ॥ २ ॥ हरि बोला एकांतीं हरि बोला लोकांतीं । देहत्यागाअंतीं हरि बोला ॥ ३ ॥ हरि बोला भांडतां हरि बोला कांडतां । उठतां बैसतां हरि बोला ॥ ४ ॥ हरि बोला जनीं हरि बोला विजनीं । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

hari bolā detāṃ hari bolā ghetāṃ | hāṃsatāṃ kheḷatāṃ hari bolā || 1 || hari bolā gātāṃ hari bolā khātāṃ | sarva kārya karitāṃ hari bolā || 2 || hari bolā ekāṃtīṃ hari bolā lokāṃtīṃ | dehatyāgāaṃtīṃ hari bolā || 3 || hari bolā bhāṃḍatāṃ hari bolā kāṃḍatāṃ | uṭhatāṃ baisatāṃ hari bolā || 4 || hari bolā janīṃ hari bolā vijanīṃ | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

एक तीन पांच मेळा पञ्चवीसांच । छत्तिस तत्त्वांचा मूळ हरि ॥ १ ॥ कल्पना अविद्या तेणे झाला जीव । मायोपाधी शिव बोलिजेति ॥ २ ॥ जीव शिव दोन्ही हरिरूपीं तरंग । सिंधु तो अभंग नेणें हरी ॥ ३ ॥ शुक्तीवरी रजत पाहतां डोळां दिसे । रज्जूवरी भासे मिथ्या सर्प ॥ ४ ॥ क्षेत्र-क्षेत्रज्ञातें जाणताती ज्ञानी । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

eka tīna pāṃca meḷā pañcavīsāṃca | chattisa tattvāṃcā mūḷa hari || 1 || kalpanā avidyā teṇe jhālā jīva | māyopādhī śiva bolijeti || 2 || jīva śiva donhī harirūpīṃ taraṃga | siṃdhu to abhaṃga neṇeṃ harī || 3 || śuktīvarī rajata pāhatāṃ ḍoḷāṃ dise | rajjūvarī bhāse mithyā sarpa || 4 || kṣetra-kṣetrajñāteṃ jāṇatātī jñānī | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

कल्पनेपासूनी कल्पिला जो ठेवा । तेणें पडे गोंवा नेणे हरी ॥ १ ॥ दिधल्या वांचूनि फळप्राप्ति कैंची । इच्छा कल्पनेची व्यर्थ बापा ॥ २ ॥ इच्छावे ते जवळी चरण हरीचे । चरण सर्व नारायण देतो तुज ॥ ३ ॥ न सुटे कल्पना अभिमानाची गांठी । घेतां जन्म कोटी हरि कैंचा ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं सांपडली खूण । कल्पना अभिमान हरि झाला ॥ ५ ॥

kalpanepāsūnī kalpilā jo ṭhevā | teṇeṃ paḍe goṃvā neṇe harī || 1 || didhalyā vāṃcūni phaḷaprāpti kaiṃcī | icchā kalpanecī vyartha bāpā || 2 || icchāve te javaḷī caraṇa harīce | caraṇa sarva nārāyaṇa deto tuja || 3 || na suṭe kalpanā abhimānācī gāṃṭhī | ghetāṃ janma koṭī hari kaiṃcā || 4 || ekā janārdanīṃ sāṃpaḍalī khūṇa | kalpanā abhimāna hari jhālā || 5 ||

काय पद्मनीचे षंढासी सोहळे । वांझेसी दोहाळे कैची होती ॥ १ ॥ अंधापुढें दीप खरासी चंदन । सर्पासी दुधपान करूं नये ॥ २ ॥ क्रोधि अविश्वासी त्यासी बोध कैंचा । व्यर्थ आपुली वाचा शिणवूं नये ॥ ३ ॥ खळाची संगती उपयोगासी न ये । आपणा अपाय त्याचे संगे ॥ ४ ॥ वैष्णवीं कुपथ्य टाकिल वाळूनी । एका जनार्दनीं तेचि भले ॥ ५ ॥

kāya padmanīce ṣaṃḍhāsī sohaḷe | vāṃjhesī dohāḷe kaicī hotī || 1 || aṃdhāpuḍheṃ dīpa kharāsī caṃdana | sarpāsī dudhapāna karūṃ naye || 2 || krodhi aviśvāsī tyāsī bodha kaiṃcā | vyartha āpulī vācā śiṇavūṃ naye || 3 || khaḷācī saṃgatī upayogāsī na ye | āpaṇā apāya tyāce saṃge || 4 || vaiṣṇavīṃ kupathya ṭākila vāḷūnī | ekā janārdanīṃ teci bhale || 5 ||

न जायेचि ताठा नित्य खटाटोप । मण्डुकीं वटवट तैसे ते गा ॥ १ ॥ प्रेमावीण भजन नाकाविण मोती । अर्थाविण पोथी वाचुनी काय ॥ २ ॥ कुंकवा नाहीं ठावे म्हणे मी आहेव । भावावीण देव कैसा पावे ॥ ३ ॥ अनुतापेवीण भाव कैसा राहे । अनुभवें पाहें शोधूनियां ॥ ४ ॥ पाहतां पाहणें गेलें तें शोधूनी । एका जनार्दनीं अनुभविलें ॥ ५ ॥

na jāyeci tāṭhā nitya khaṭāṭopa | maṇḍukīṃ vaṭavaṭa taise te gā || 1 || premāvīṇa bhajana nākāviṇa motī | arthāviṇa pothī vācunī kāya || 2 || kuṃkavā nāhīṃ ṭhāve mhaṇe mī āheva | bhāvāvīṇa deva kaisā pāve || 3 || anutāpevīṇa bhāva kaisā rāhe | anubhaveṃ pāheṃ śodhūniyāṃ || 4 || pāhatāṃ pāhaṇeṃ geleṃ teṃ śodhūnī | ekā janārdanīṃ anubhavileṃ || 5 ||

परिमळ गेलिया वोस फुल देठीं । आयुष्या शेवटीं देह तैसा ॥ १ ॥ घडीघडी काळ वाट याची पाहे । अजून किती आहे अवकाश ॥ २ ॥ हाचि अनुताप घेऊन सावध । कांहीं तरी बोध करीं मना ॥ ३ ॥ एक तास उरला खट्वांग रायासी । भाग्यदशा कैसी प्राप्त झाली ॥ ४ ॥ सांपडला हरि तयाला साधनीं । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

parimaḷa geliyā vosa phula deṭhīṃ | āyuṣyā śevaṭīṃ deha taisā || 1 || ghaḍīghaḍī kāḷa vāṭa yācī pāhe | ajūna kitī āhe avakāśa || 2 || hāci anutāpa gheūna sāvadha | kāṃhīṃ tarī bodha karīṃ manā || 3 || eka tāsa uralā khaṭvāṃga rāyāsī | bhāgyadaśā kaisī prāpta jhālī || 4 || sāṃpaḍalā hari tayālā sādhanīṃ | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

करा रे बापांनो साधन हरीचें । झणीं करणीचें करूं नका ॥ १ ॥ जेणें बा न ये जन्म यमाची यातना । ऐशिया साधना करा कांहीं ॥ २ ॥ साधनाचें सार मंत्रबीज हरी । आत्मतत्त्व धरी तोचि एक ॥ ३ ॥ कोटि कोटि यज्ञ नित्य ज्याचा नेम । एक हरि नाम जपतां घडे ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं न घ्यावा संशय । निश्चयेंसी होय हरिरूप ॥ ५ ॥

karā re bāpāṃno sādhana harīceṃ | jhaṇīṃ karaṇīceṃ karūṃ nakā || 1 || jeṇeṃ bā na ye janma yamācī yātanā | aiśiyā sādhanā karā kāṃhīṃ || 2 || sādhanāceṃ sāra maṃtrabīja harī | ātmatattva dharī toci eka || 3 || koṭi koṭi yajña nitya jyācā nema | eka hari nāma japatāṃ ghaḍe || 4 || ekā janārdanīṃ na ghyāvā saṃśaya | niścayeṃsī hoya harirūpa || 5 ||

बारा सोळा जणी हरीसी नेणती । म्हणोनी फिरती रात्रंदिवस ॥ १ ॥ सहस्र मुखांचा वर्णितां भागला । हर्ष जया झाला तेणें सुखें ॥ २ ॥ वेद जाणूं गेला पुधें मौनावला । तें गुह्य तुजला प्राप्त कैंचें ॥ ३ ॥ पूर्व सुकृताचा पूर्ण अभ्यासाचा । दास सद्गुरूचा तोचि जाणे ॥ ४ ॥ जाणते नेणते हरीचे ठिकाणीं । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥

bārā soḷā jaṇī harīsī neṇatī | mhaṇonī phiratī rātraṃdivasa || 1 || sahasra mukhāṃcā varṇitāṃ bhāgalā | harṣa jayā jhālā teṇeṃ sukheṃ || 2 || veda jāṇūṃ gelā pudheṃ maunāvalā | teṃ guhya tujalā prāpta kaiṃceṃ || 3 || pūrva sukṛtācā pūrṇa abhyāsācā | dāsa sadgurūcā toci jāṇe || 4 || jāṇate neṇate harīce ṭhikāṇīṃ | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 ||

पिंडीं देहस्थिती ब्रह्मांडीं पसारा । हरिविण सार व्यर्थ भ्रम ॥ १ ॥ शुकयाज्ञवल्क्य दत्त कपिलमुनी । हरिसी जाणोनि हरिच झाले ॥ २ ॥ या रे या रे धरूं हरिनाम तारूं । भवाचा सागरू भय नाहीं ॥ ३ ॥ साधुसंत गेले आनंदीं राहिले । हरिनामें झाले कृतकृत्य ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं मांडिलें दुकान । देतो मोलावीण सर्व वस्तु ॥ ५ ॥

piṃḍīṃ dehasthitī brahmāṃḍīṃ pasārā | hariviṇa sāra vyartha bhrama || 1 || śukayājñavalkya datta kapilamunī | harisī jāṇoni harica jhāle || 2 || yā re yā re dharūṃ harināma tārūṃ | bhavācā sāgarū bhaya nāhīṃ || 3 || sādhusaṃta gele ānaṃdīṃ rāhile | harināmeṃ jhāle kṛtakṛtya || 4 || ekā janārdanīṃ māṃḍileṃ dukāna | deto molāvīṇa sarva vastu || 5 ||

आवडीनें भावें हरिनाम घेसी । तुझी चिंता त्यासी सर्व आहे ॥ १ ॥ नको खेद करूं कोणत्या गोष्टीचा । पति तो लक्ष्मीचा जाणतसे ॥ २ ॥ सकळ जीवांचा करितो सांभाळ । तुज मोकलील ऐसें नाहीं ॥ ३ ॥ जैसी स्थिति आहे तैशापरी राहें । कौतुक तूं पाहें संचिताचें ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं भोग प्रारब्धाचा । हरिकृपें त्याचा नाश झाला ॥ ५ ॥

āvaḍīneṃ bhāveṃ harināma ghesī | tujhī ciṃtā tyāsī sarva āhe || 1 || nako kheda karūṃ koṇatyā goṣṭīcā | pati to lakṣmīcā jāṇatase || 2 || sakaḷa jīvāṃcā karito sāṃbhāḷa | tuja mokalīla aiseṃ nāhīṃ || 3 || jaisī sthiti āhe taiśāparī rāheṃ | kautuka tūṃ pāheṃ saṃcitāceṃ || 4 || ekā janārdanīṃ bhoga prārabdhācā | harikṛpeṃ tyācā nāśa jhālā || 5 ||

दुर्बळाची कन्या समर्थाने केली । अवदसा निमाली दरिद्राची ॥ १ ॥ हरिकृपा होतां भक्तां निघती दोंदें । नाचती स्वानंदें हरिरंगीं ॥ २ ॥ देव भक्त दोन्ही एकरूप झाले । मुळींच संचलें जैसें तैसें ॥ ३ ॥ पाजळली ज्योती कापुराची वाती । ओवाळितां आरती भेद नुरे ॥ ४ ॥ एका जनार्दनीं कल्पेंची मुराला । तोचि झाला ब्रह्मरूप ॥ ५ ॥

durbaḷācī kanyā samarthāne kelī | avadasā nimālī daridrācī || 1 || harikṛpā hotāṃ bhaktāṃ nighatī doṃdeṃ | nācatī svānaṃdeṃ hariraṃgīṃ || 2 || deva bhakta donhī ekarūpa jhāle | muḷīṃca saṃcaleṃ jaiseṃ taiseṃ || 3 || pājaḷalī jyotī kāpurācī vātī | ovāḷitāṃ āratī bheda nure || 4 || ekā janārdanīṃ kalpeṃcī murālā | toci jhālā brahmarūpa || 5 ||

मुद्रा ती पांचवी लावूनियां लक्ष । तो आत्मा प्रत्यक्ष हरि दिसे ॥ १ ॥ कानीं जें पेरिलें डोळां तें उगवलें । व्यापकें भारले तोचि हरि ॥ २ ॥ कर्म-उपासना-ज्ञानमार्गीं झाले । हरिपाठीं आले सर्व मार्ग ॥ ३ ॥ नित्य प्रेमभावें हरिपाठ गाय । हरिकृपा होय तयावरी ॥ ४ ॥ झाला हरिपाठ बोलणें येथूनी । एका जनार्दनीं हरि बोला ॥ ५ ॥ ॥ इति श्री एकनाथ हरिपाठ समाप्त ॥

mudrā tī pāṃcavī lāvūniyāṃ lakṣa | to ātmā pratyakṣa hari dise || 1 || kānīṃ jeṃ perileṃ ḍoḷāṃ teṃ ugavaleṃ | vyāpakeṃ bhārale toci hari || 2 || karma-upāsanā-jñānamārgīṃ jhāle | haripāṭhīṃ āle sarva mārga || 3 || nitya premabhāveṃ haripāṭha gāya | harikṛpā hoya tayāvarī || 4 || jhālā haripāṭha bolaṇeṃ yethūnī | ekā janārdanīṃ hari bolā || 5 || || iti śrī ekanātha haripāṭha samāpta ||

पद 1

पद 2

पद 3

पद 4

पद 5

पद 6

पद 7

पद 8

पद 9

पद 10

पद 11

पद 12

पद 13

पद 14

पद 15

पद 16

पद 17

पद 18

पद 19

पद 20

पद 21

पद 22

पद 23

पद 24

पद 25

या पाठाविषयी

परिचय

संत एकनाथ यांचे हरिपाठाचे अभंग हे श्री पंचरत्न हरिपाठातील एक भाग आहेत. हरिनामाचा महिमा, संतसंगती आणि भक्तिमार्ग हा या अभंगांचा मुख्य विषय आहे. वारकरी संप्रदायात हरिपाठाचे नित्य पठण केले जाते.

संदर्भ 1

Haripatha by five Marathi Saints (श्री पंचरत्न हरिपाठ) — sanskritdocuments.org
परवाना: Verified against sanskritdocuments.org

अर्थ वेद पथ संपादकीय संघाने संकलित व संपादित केले आहेत, आणि साहित्याचे टप्प्याटप्प्याने पुनरावलोकन सुरू आहे.

हरिपाठ — संत एकनाथ

या पाठाविषयी

परिचय

संदर्भ 1

चूक कळवा

संबंधित रचना 4

हरिपाठ — संत ज्ञानेश्वर

हरिपाठ — संत नामदेव

हरिपाठ — संत तुकाराम

हरिपाठ — संत निवृत्तिनाथ

आणखी पाहा 23

आरती

घालीन लोटांगण

येई हो विठ्ठले

युगे अठ्ठावीस विटेवरी उभा

आरती ज्ञानराजा

मंत्र

ॐ नमो भगवते वासुदेवाय मंत्र

स्तोत्रे

विष्णु सहस्रनाम

कवच

श्रीनारायणकवचम्

अष्टोत्तर शतनामावली

विष्णु अष्टोत्तर शतनामावली

व्रतकथा

आवळा (अक्षय) नवमी व्रत कथा

भीष्म पंचक व्रत कथा

एकादशी व्रत कथा

होली (होलिका) व्रत कथा

देवी-देवता

विष्णू

सण

होळी