श्रीगणेशकवचम्
ध्यानम् 4
śrīgaṇeśāya namaḥ ||
gauryuvāca | eṣo'ticapalo daityānbālye'pi nāśayatyaho | agre kiṃ karma karteti na jāne munisattama || 1||
daityā nānāvidhā duṣṭāḥ sādhudevadruhaḥ khalāḥ | ato'sya kaṇṭhe kiñcittvaṃ rakṣārthaṃ baddhamarhasi || 2||
muniruvāca | dhyāyetsiṃhahataṃ vināyakamamuṃ digbāhumādye yuge tretāyāṃ tu mayūravāhanamamuṃ ṣaḍbāhukaṃ siddhidam | dvāpāre tu gajānanaṃ yugabhujaṃ raktāṅgarāgaṃ vibhum turye tu dvibhujaṃ sitāṅgaruciraṃ sarvārthadaṃ sarvadā || 3||
कवच 15
vināyakaḥ śikhāṃ pātu paramātmā parātparaḥ | atisundarakāyastu mastakaṃ sumahotkaṭaḥ || 4||
lalāṭaṃ kaśyapaḥ pātu bhṛyugaṃ tu mahodaraḥ | nayane bhālacandrastu gajāsyastvoṣṭhapallavau || 5||
jihvāṃ pātu gaṇakrīḍaścibukaṃ girijāsutaḥ | vācaṃ vināyakaḥ pātu dantān rakṣatu vighnahā || 6||
śravaṇau pāśapāṇistu nāsikāṃ cintitārthadaḥ | gaṇeśastu mukhaṃ kaṇṭhaṃ pātu devo gaṇañjayaḥ || 7||
skandhau pātu gajaskandhaḥ stanau vighnavināśanaḥ | hṛdayaṃ gaṇanāthastu heraṃbo jaṭharaṃ mahān || 8||
dharādharaḥ pātu pārśvau pṛṣṭhaṃ vighnaharaḥ śubhaḥ | liṅgaṃ guhyaṃ sadā pātu vakratuṇḍo mahābalaḥ || 9||
gaṇakrīḍo jānusaṅghe ūru maṅgalamūrtimān | ekadanto mahābuddhiḥ pādau gulphau sadā'vatu || 10||
kṣipraprasādano bāhū pāṇī āśāprapūrakaḥ | aṅgulīśca nakhānpātu padmahasto'rināśanaḥ || 11||
sarvāṅgāni mayūreśo viśvavyāpī sadā'vatu | anuktamapi yatsthānaṃ dhūmraketuḥ sadā'vatu || 12||
āmodastvagrataḥ pātu pramodaḥ pṛṣṭhato'vatu | prācyāṃ rakṣatu buddhīśa āgneyāṃ siddhidāyakaḥ ||13||
dakṣiṇāsyāmumāputro nairṛtyāṃ tu gaṇeśvaraḥ | pratīcyāṃ vighnahartā'vyādvāyavyāṃ gajakarṇakaḥ || 14||
kauberyāṃ nidhipaḥ pāyādīśānyāmīśanandanaḥ | divā'vyādekadantastu rātrau sandhyāsu vighnahṛt || 15||
rākṣasāsuravetālagrahabhūtapiśācataḥ | pāśāṅkuśadharaḥ pātu rajaḥsattvatamaḥ smṛtiḥ || 16||
jñānaṃ dharmaṃ ca lakṣmīṃ ca lajjāṃ kīrti tathā kulam | vapurdhanaṃ ca dhānyaṃ ca gṛhāndārānsutānsakhīn || 17||
sarvāyudhadharaḥ pautrān mayūreśo'vatātsadā | kapilo'jādikaṃ pātu gajāśvānvikaṭo'vatu || 18||
फलश्रुति 9
bhūrjapatre likhitvedaṃ yaḥ kaṇṭhe dhārayetsudhīḥ | na bhayaṃ jāyate tasya yakṣarakṣaḥpiśācataḥ || 18||
trisandhyaṃ japate yastu vajrasāratanurbhavet | yātrākāle paṭhedyastu nirvighnena phalaṃ labhet || 20||
yuddhakāle paṭhedyastu vijayaṃ cāpnuyāddrutam | māraṇoccāṭakākarṣastambhamohanakarmaṇi || 21||
saptavāraṃ japedetaddinānāmekaviṃśatim | tattatphalavāpnoti sādhako nātrasaṃśayaḥ ||22||
ekaviṃśativāraṃ ca paṭhettāvaddināni yaḥ | kārāgṛhagataṃ sadyorājñā vadhyaṃ ca mocayet || 23||
rājadarśanavelāyāṃ paṭhedetattrivārataḥ | sa rājasaṃ vaśaṃ nītvā prakṛtīśca sabhāṃ jayet || 24||
idaṃ gaṇeśakavacaṃ kaśyapena samīritam | mudgalāya ca te nātha māṇḍavyāya maharṣaye || 25||
mahyaṃ sa prāha kṛpayā kavacaṃ sarvasiddhidam | na deyaṃ bhaktihīnāya deyaṃ śraddhāvate śubham || 26||
yasyānena kṛtā rakṣā na bādhāsya bhavetkvacit | rākṣasāsuravetāladaityadānavasambhavā || 27||
समापन 1
iti śrīgaṇeśapurāṇe uttarakhaṇḍe pañcāśītitamo'dhyāyaye gaṇeśakavacaṃ sampūrṇam ||
śrīgaṇeśāya namaḥ ||
gauryuvāca | eṣo'ticapalo daityānbālye'pi nāśayatyaho | agre kiṃ karma karteti na jāne munisattama || 1||
daityā nānāvidhā duṣṭāḥ sādhudevadruhaḥ khalāḥ | ato'sya kaṇṭhe kiñcittvaṃ rakṣārthaṃ baddhamarhasi || 2||
muniruvāca | dhyāyetsiṃhahataṃ vināyakamamuṃ digbāhumādye yuge tretāyāṃ tu mayūravāhanamamuṃ ṣaḍbāhukaṃ siddhidam | dvāpāre tu gajānanaṃ yugabhujaṃ raktāṅgarāgaṃ vibhum turye tu dvibhujaṃ sitāṅgaruciraṃ sarvārthadaṃ sarvadā || 3||
vināyakaḥ śikhāṃ pātu paramātmā parātparaḥ | atisundarakāyastu mastakaṃ sumahotkaṭaḥ || 4||
lalāṭaṃ kaśyapaḥ pātu bhṛyugaṃ tu mahodaraḥ | nayane bhālacandrastu gajāsyastvoṣṭhapallavau || 5||
jihvāṃ pātu gaṇakrīḍaścibukaṃ girijāsutaḥ | vācaṃ vināyakaḥ pātu dantān rakṣatu vighnahā || 6||
śravaṇau pāśapāṇistu nāsikāṃ cintitārthadaḥ | gaṇeśastu mukhaṃ kaṇṭhaṃ pātu devo gaṇañjayaḥ || 7||
skandhau pātu gajaskandhaḥ stanau vighnavināśanaḥ | hṛdayaṃ gaṇanāthastu heraṃbo jaṭharaṃ mahān || 8||
dharādharaḥ pātu pārśvau pṛṣṭhaṃ vighnaharaḥ śubhaḥ | liṅgaṃ guhyaṃ sadā pātu vakratuṇḍo mahābalaḥ || 9||
gaṇakrīḍo jānusaṅghe ūru maṅgalamūrtimān | ekadanto mahābuddhiḥ pādau gulphau sadā'vatu || 10||
kṣipraprasādano bāhū pāṇī āśāprapūrakaḥ | aṅgulīśca nakhānpātu padmahasto'rināśanaḥ || 11||
sarvāṅgāni mayūreśo viśvavyāpī sadā'vatu | anuktamapi yatsthānaṃ dhūmraketuḥ sadā'vatu || 12||
āmodastvagrataḥ pātu pramodaḥ pṛṣṭhato'vatu | prācyāṃ rakṣatu buddhīśa āgneyāṃ siddhidāyakaḥ ||13||
dakṣiṇāsyāmumāputro nairṛtyāṃ tu gaṇeśvaraḥ | pratīcyāṃ vighnahartā'vyādvāyavyāṃ gajakarṇakaḥ || 14||
kauberyāṃ nidhipaḥ pāyādīśānyāmīśanandanaḥ | divā'vyādekadantastu rātrau sandhyāsu vighnahṛt || 15||
rākṣasāsuravetālagrahabhūtapiśācataḥ | pāśāṅkuśadharaḥ pātu rajaḥsattvatamaḥ smṛtiḥ || 16||
jñānaṃ dharmaṃ ca lakṣmīṃ ca lajjāṃ kīrti tathā kulam | vapurdhanaṃ ca dhānyaṃ ca gṛhāndārānsutānsakhīn || 17||
sarvāyudhadharaḥ pautrān mayūreśo'vatātsadā | kapilo'jādikaṃ pātu gajāśvānvikaṭo'vatu || 18||
bhūrjapatre likhitvedaṃ yaḥ kaṇṭhe dhārayetsudhīḥ | na bhayaṃ jāyate tasya yakṣarakṣaḥpiśācataḥ || 18||
trisandhyaṃ japate yastu vajrasāratanurbhavet | yātrākāle paṭhedyastu nirvighnena phalaṃ labhet || 20||
yuddhakāle paṭhedyastu vijayaṃ cāpnuyāddrutam | māraṇoccāṭakākarṣastambhamohanakarmaṇi || 21||
saptavāraṃ japedetaddinānāmekaviṃśatim | tattatphalavāpnoti sādhako nātrasaṃśayaḥ ||22||
ekaviṃśativāraṃ ca paṭhettāvaddināni yaḥ | kārāgṛhagataṃ sadyorājñā vadhyaṃ ca mocayet || 23||
rājadarśanavelāyāṃ paṭhedetattrivārataḥ | sa rājasaṃ vaśaṃ nītvā prakṛtīśca sabhāṃ jayet || 24||
idaṃ gaṇeśakavacaṃ kaśyapena samīritam | mudgalāya ca te nātha māṇḍavyāya maharṣaye || 25||
mahyaṃ sa prāha kṛpayā kavacaṃ sarvasiddhidam | na deyaṃ bhaktihīnāya deyaṃ śraddhāvate śubham || 26||
yasyānena kṛtā rakṣā na bādhāsya bhavetkvacit | rākṣasāsuravetāladaityadānavasambhavā || 27||
iti śrīgaṇeśapurāṇe uttarakhaṇḍe pañcāśītitamo'dhyāyaye gaṇeśakavacaṃ sampūrṇam ||
इस पाठ के बारे में
परिचय
श्रीगणेशकवचम् श्रीगणेशपुराण के उत्तरखण्ड (अध्याय ८५) में वर्णित एक प्राचीन रक्षा-कवच है, जिसे कश्यप ऋषि द्वारा कथित माना जाता है। इसमें भगवान् गणेश के विविध नामरूप — विनायक, सुमहोत्कट, महोदर, भालचन्द्र, हेरम्ब, वक्रतुण्ड आदि — साधक के शिखा से लेकर पाद-पर्यन्त प्रत्येक अंग तथा समस्त दिशाओं की रक्षा हेतु आवाहित किए जाते हैं। शत्रु, भय, भूत-पिशाच एवं विघ्नों से रक्षा हेतु इसका श्रद्धापूर्वक पाठ किया जाता है।
संस्कृत मूल प्रामाणिक स्रोत से अक्षरशः; अर्थ व्याख्यात्मक हैं।
संदर्भ 2
- Sanskrit Documents — श्रीगणेशकवचम् — gaNeshakavacham (गणेश पुराण, उत्तर खण्ड अ. 85), संशोधित ITRANS पाठ
संस्कृत मूल पाठ इसी प्रामाणिक स्रोत से अक्षरशः; अर्थ व्याख्यात्मक। धार्मिक समीक्षा अपेक्षित।
लाइसेंस: Verified against sanskritdocuments.org
- Hindupedia — Ganesha Kavacham — श्लोकवार अंग्रेज़ी अनुवाद (अनु. P. R. Ramachander)
अर्थ वेद पथ संपादकीय टीम द्वारा संकलित एवं संपादित हैं, और सामग्री की क्रमशः समीक्षा की जा रही है।