Varaha Kavacham

Text

View

माहात्म्य 20

आद्यं रङ्गमिति प्रोक्तं विमानं रङ्गसंज्ञितम् । श्रीमुष्णं वेङ्कटाद्रिं च साळग्रामं च नैमिशम् ॥

ādyaṃ raṅgamiti proktaṃ vimānaṃ raṅgasaṃjñitam | śrīmuṣṇaṃ veṅkaṭādriṃ ca sāḷagrāmaṃ ca naimiśam ||

तोयाद्रिं पुष्करं चैव नरनारायणाश्रमम् । अष्टौ मे मूर्तयः सन्ति स्वयं व्यक्ता महीतले ॥

toyādriṃ puṣkaraṃ caiva naranārāyaṇāśramam | aṣṭau me mūrtayaḥ santi svayaṃ vyaktā mahītale ||

श्रीसूतः - श्रीरुद्रमुखनिर्णीतमुरारिगुणसत्कथा । सन्तुष्टा पार्वती प्राह शङ्करं लोकशङ्करम् ॥ १॥

śrīsūtaḥ - śrīrudramukhanirṇītamurāriguṇasatkathā | santuṣṭā pārvatī prāha śaṅkaraṃ lokaśaṅkaram || 1||

श्रीपार्वत्युवाच - श्रीमुष्णेशस्य माहात्म्यं वराहस्य महात्मनः । श्रुत्वा तृप्तिर्न मे जाता मनः कौतूहलायते । श्रोतुं तद्देवमाहात्म्यं तस्माद्वर्णय मे पुनः ॥ २॥

śrīpārvatyuvāca - śrīmuṣṇeśasya māhātmyaṃ varāhasya mahātmanaḥ | śrutvā tṛptirna me jātā manaḥ kautūhalāyate | śrotuṃ taddevamāhātmyaṃ tasmādvarṇaya me punaḥ || 2||

श्रीशङ्कर उवाच - श‍ृणु देवि प्रवक्ष्यामि श्रीमुष्णेशस्य वैभवम् । यस्य श्रवणमात्रेण महापापैः प्रमुच्यते । सर्वेषामेव तीर्थानां तीर्थराजोऽभिधीयते ॥ ३॥

śrīśaṅkara uvāca - śaृṇu devi pravakṣyāmi śrīmuṣṇeśasya vaibhavam | yasya śravaṇamātreṇa mahāpāpaiḥ pramucyate | sarveṣāmeva tīrthānāṃ tīrtharājo'bhidhīyate || 3||

नित्यपुष्करिणी नाम्नी श्रीमुष्णे या च वर्तते । जाता श्रमापहा पुण्या वराहश्रमवारिणा ॥ ४॥

nityapuṣkariṇī nāmnī śrīmuṣṇe yā ca vartate | jātā śramāpahā puṇyā varāhaśramavāriṇā || 4||

विष्णोरङ्गुष्ठसंस्पर्शात्पुण्यदा खलु जाह्नवी । विष्णोः सर्वाङ्गसम्भूता नित्यपुष्करिणी शुभा ॥ ५॥

viṣṇoraṅguṣṭhasaṃsparśātpuṇyadā khalu jāhnavī | viṣṇoḥ sarvāṅgasambhūtā nityapuṣkariṇī śubhā || 5||

महानदीसहस्त्रेण नित्यदा सङ्गता शुभा । सकृत्स्नात्वा विमुक्ताघः सद्यो याति हरेः पदम् ॥ ६॥

mahānadīsahastreṇa nityadā saṅgatā śubhā | sakṛtsnātvā vimuktāghaḥ sadyo yāti hareḥ padam || 6||

तस्या आग्नेयभागे तु अश्वत्थच्छाययोदके । स्नानं कृत्वा पिप्पलस्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ॥ ७॥

tasyā āgneyabhāge tu aśvatthacchāyayodake | snānaṃ kṛtvā pippalasya kṛtvā cāpi pradakṣiṇam || 7||

दृष्ट्वा श्वेतवराहं च मासमेकं नयेद्यदि । कालमृत्युं विनिर्जित्य श्रिया परमया युतः ॥ ८॥

dṛṣṭvā śvetavarāhaṃ ca māsamekaṃ nayedyadi | kālamṛtyuṃ vinirjitya śriyā paramayā yutaḥ || 8||

आधिव्याधिविनिर्मुक्तो ग्रहपीडाविवर्जितः । भुक्त्वा भोगाननेकांश्च मोक्षमन्ते व्रजेद्ध्रुवम् ॥ ९॥

ādhivyādhivinirmukto grahapīḍāvivarjitaḥ | bhuktvā bhogānanekāṃśca mokṣamante vrajeddhruvam || 9||

अश्वत्थमूलेऽर्कवारे नित्यपुष्करिणीतटे । वराहकवचं जप्त्वा शतवारं जितेन्द्रियः ॥ १०॥

aśvatthamūle'rkavāre nityapuṣkariṇītaṭe | varāhakavacaṃ japtvā śatavāraṃ jitendriyaḥ || 10||

क्षयापस्मारकुष्ठाद्यैः महारोगैः प्रमुच्यते । वराहकवचं यस्तु प्रत्यहं पठते यदि ॥ ११॥

kṣayāpasmārakuṣṭhādyaiḥ mahārogaiḥ pramucyate | varāhakavacaṃ yastu pratyahaṃ paṭhate yadi || 11||

शत्रुपीडाविनिर्मुक्तो भूपतित्वमवाप्नुयात् । लिखित्वा धारयेद्यस्तु बाहुमूले गलेऽथ वा ॥ १२॥

śatrupīḍāvinirmukto bhūpatitvamavāpnuyāt | likhitvā dhārayedyastu bāhumūle gale'tha vā || 12||

भूतप्रेतपिशाचाद्याः यक्षगन्धर्वराक्षसाः । शत्रवो घोरकर्माणो ये चान्ये विषजन्तवः । नष्टदर्पा विनश्यन्ति विद्रवन्ति दिशो दश ॥ १३॥

bhūtapretapiśācādyāḥ yakṣagandharvarākṣasāḥ | śatravo ghorakarmāṇo ye cānye viṣajantavaḥ | naṣṭadarpā vinaśyanti vidravanti diśo daśa || 13||

श्रीपार्वत्युवाच - तद्ब्रूहि कवचं मह्यं येन गुप्तो जगत्त्रये । सञ्चरेद्देववन्मर्त्यः सर्वशत्रुविभीषणः । येनाप्नोति च साम्राज्यं तन्मे ब्रूहि सदाशिव ॥ १४॥

śrīpārvatyuvāca - tadbrūhi kavacaṃ mahyaṃ yena gupto jagattraye | sañcareddevavanmartyaḥ sarvaśatruvibhīṣaṇaḥ | yenāpnoti ca sāmrājyaṃ tanme brūhi sadāśiva || 14||

श्रीशङ्कर उवाच - श‍ृणु कल्याणि वक्ष्यामि वाराहकवचं शुभम् । येन गुप्तो लभेन्मर्त्यो विजयं सर्वसम्पदम् ॥ १५॥

śrīśaṅkara uvāca - śaृṇu kalyāṇi vakṣyāmi vārāhakavacaṃ śubham | yena gupto labhenmartyo vijayaṃ sarvasampadam || 15||

अङ्गरक्षाकरं पुण्यं महापातकनाशनम् । सर्वरोगप्रशमनं सर्वदुर्ग्रहनाशनम् ॥ १६॥

aṅgarakṣākaraṃ puṇyaṃ mahāpātakanāśanam | sarvarogapraśamanaṃ sarvadurgrahanāśanam || 16||

विषाभिचारकृत्यादि शत्रुपीडानिवारणम् । नोक्तं कस्यापि पूर्वं हि गोप्याद्गोप्यतरं यतः ॥ १७॥

viṣābhicārakṛtyādi śatrupīḍānivāraṇam | noktaṃ kasyāpi pūrvaṃ hi gopyādgopyataraṃ yataḥ || 17||

वराहेण पुरा प्रोक्तं मह्यं च परमेष्ठिने । युद्धेषु जयदं देवि शत्रुपीडानिवारणम् ॥ १८॥

varāheṇa purā proktaṃ mahyaṃ ca parameṣṭhine | yuddheṣu jayadaṃ devi śatrupīḍānivāraṇam || 18||

विनियोग 2

वराहकवचाद्गुप्तो नाशुभं लभते नरः । वराहकवचस्यास्य ऋषिर्ब्रह्मा प्रकीर्तितः ॥ १९॥

varāhakavacādgupto nāśubhaṃ labhate naraḥ | varāhakavacasyāsya ṛṣirbrahmā prakīrtitaḥ || 19||

छन्दोऽनुष्टुप् तथा देवो वराहो भूपरिग्रहः । प्रक्षाल्य पादौ पाणी च सम्यगाचम्य वारिणा ॥ २०॥

chando'nuṣṭup tathā devo varāho bhūparigrahaḥ | prakṣālya pādau pāṇī ca samyagācamya vāriṇā || 20||

न्यास 5

कृतस्वाङ्गकरन्यासः सपवित्र उदङ्मुखः । ओं भूर्भुवःसुवरिति नमो भूपतयेऽपि च ॥ २१॥

kṛtasvāṅgakaranyāsaḥ sapavitra udaṅmukhaḥ | oṃ bhūrbhuvaḥsuvariti namo bhūpataye'pi ca || 21||

नमो भगवते पश्चाद्वराहाय नमस्तथा । एवं षडङ्गं न्यासं च न्यसेदङ्गुलिषु क्रमात् ॥ २२॥

namo bhagavate paścādvarāhāya namastathā | evaṃ ṣaḍaṅgaṃ nyāsaṃ ca nyasedaṅguliṣu kramāt || 22||

नमः श्वेतवराहाय महाकोलाय भूपते । यज्ञाङ्गाय शुभाङ्गाय सर्वज्ञाय परात्मने ॥ २३॥

namaḥ śvetavarāhāya mahākolāya bhūpate | yajñāṅgāya śubhāṅgāya sarvajñāya parātmane || 23||

स्रवतुण्डाय धीराय परब्रह्मस्वरूपिणे । वक्रदंष्ट्राय नित्याय नमोऽन्तैर्नामभिः क्रमात् ॥ २४॥

sravatuṇḍāya dhīrāya parabrahmasvarūpiṇe | vakradaṃṣṭrāya nityāya namo'ntairnāmabhiḥ kramāt || 24||

अङ्गुलीषु न्यसेद्विद्वान् करपृष्ठतलेष्वपि । ध्यात्वा श्वेतवराहं च पश्चान्मन्त्रमुदीरयेत् ॥ २५॥

aṅgulīṣu nyasedvidvān karapṛṣṭhataleṣvapi | dhyātvā śvetavarāhaṃ ca paścānmantramudīrayet || 25||

ध्यानम् 1

ॐ श्वेतं वराहवपुषं क्षितिमुद्धरन्तं शङ्खारिसर्ववरदाभययुक्तबाहुम् । ध्यायेन्निजैश्च तनुभिः सकलैरुपेतं पूर्णं विभुं सकलवाञ्छितसिद्धयेऽजम् ॥ २६॥

oṃ śvetaṃ varāhavapuṣaṃ kṣitimuddharantaṃ śaṅkhārisarvavaradābhayayuktabāhum | dhyāyennijaiśca tanubhiḥ sakalairupetaṃ pūrṇaṃ vibhuṃ sakalavāñchitasiddhaye'jam || 26||

कवच 16

वराहः पूर्वतः पातु दक्षिणे दण्डकान्तकः । हिरण्याक्षहरः पातु पश्चिमे गदया युतः ॥ २७॥

varāhaḥ pūrvataḥ pātu dakṣiṇe daṇḍakāntakaḥ | hiraṇyākṣaharaḥ pātu paścime gadayā yutaḥ || 27||

उत्तरे भूमिहृत्पातु अधस्ताद्वायु वाहनः । ऊर्ध्वं पातु हृषीकेशो दिग्विदिक्षु गदाधरः ॥ २८॥

uttare bhūmihṛtpātu adhastādvāyu vāhanaḥ | ūrdhvaṃ pātu hṛṣīkeśo digvidikṣu gadādharaḥ || 28||

प्रातः पातु प्रजानाथः कल्पकृत्सङ्गमेऽवतु । मध्याह्ने वज्रकेशस्तु सायाह्ने सर्वपूजितः ॥ २९॥

prātaḥ pātu prajānāthaḥ kalpakṛtsaṅgame'vatu | madhyāhne vajrakeśastu sāyāhne sarvapūjitaḥ || 29||

प्रदोषे पातु पद्माक्षो रात्रौ राजीवलोचनः । निशीन्द्रगर्वहा पातु पातूषः परमेश्वरः ॥ ३०॥

pradoṣe pātu padmākṣo rātrau rājīvalocanaḥ | niśīndragarvahā pātu pātūṣaḥ parameśvaraḥ || 30||

अटव्यामग्रजः पातु गमने गरुडासनः । स्थले पातु महातेजाः जले पात्ववनीपतिः ॥ ३१॥

aṭavyāmagrajaḥ pātu gamane garuḍāsanaḥ | sthale pātu mahātejāḥ jale pātvavanīpatiḥ || 31||

गृहे पातु गृहाध्यक्षः पद्मनाभः पुरोऽवतु । झिल्लिकावरदः पातु स्वग्रामे करुणाकरः ॥ ३२॥

gṛhe pātu gṛhādhyakṣaḥ padmanābhaḥ puro'vatu | jhillikāvaradaḥ pātu svagrāme karuṇākaraḥ || 32||

रणाग्रे दैत्यहा पातु विषमे पातु चक्रभृत् । रोगेषु वैद्यराजस्तु कोलो व्याधिषु रक्षतु ॥ ३३॥

raṇāgre daityahā pātu viṣame pātu cakrabhṛt | rogeṣu vaidyarājastu kolo vyādhiṣu rakṣatu || 33||

तापत्रयात्तपोमूर्तिः कर्मपाशाच्च विश्वकृत् । क्लेशकालेषु सर्वेषु पातु पद्मापतिर्विभुः ॥ ३४॥

tāpatrayāttapomūrtiḥ karmapāśācca viśvakṛt | kleśakāleṣu sarveṣu pātu padmāpatirvibhuḥ || 34||

हिरण्यगर्भसंस्तुत्यः पादौ पातु निरन्तरम् । गुल्फौ गुणाकरः पातु जङ्घे पातु जनार्दनः ॥ ३५॥

hiraṇyagarbhasaṃstutyaḥ pādau pātu nirantaram | gulphau guṇākaraḥ pātu jaṅghe pātu janārdanaḥ || 35||

जानू च जयकृत्पातु पातूरू पुरुषोत्तमः । रक्ताक्षो जघने पातु कटिं विश्वम्भरोऽवतु ॥ ३६॥

jānū ca jayakṛtpātu pātūrū puruṣottamaḥ | raktākṣo jaghane pātu kaṭiṃ viśvambharo'vatu || 36||

पार्श्वे पातु सुराध्यक्षः पातु कुक्षिं परात्परः । नाभिं ब्रह्मपिता पातु हृदयं हृदयेश्वरः ॥ ३७॥

pārśve pātu surādhyakṣaḥ pātu kukṣiṃ parātparaḥ | nābhiṃ brahmapitā pātu hṛdayaṃ hṛdayeśvaraḥ || 37||

महादंष्ट्रः स्तनौ पातु कण्ठं पातु विमुक्तिदः । प्रभञ्जनपतिर्बाहू करौ कामपिताऽवतु ॥ ३८॥

mahādaṃṣṭraḥ stanau pātu kaṇṭhaṃ pātu vimuktidaḥ | prabhañjanapatirbāhū karau kāmapitā'vatu || 38||

हस्तौ हंसपतिः पातु पातु सर्वाङ्गुलीर्हरिः । सर्वाङ्गश्चिबुकं पातु पात्वोष्ठौ कालनेमिहा ॥ ३९॥

hastau haṃsapatiḥ pātu pātu sarvāṅgulīrhariḥ | sarvāṅgaścibukaṃ pātu pātvoṣṭhau kālanemihā || 39||

मुखं तु मधुहा पातु दन्तान् दामोदरोऽवतु । नासिकामव्ययः पातु नेत्रे सूर्येन्दुलोचनः ॥ ४०॥

mukhaṃ tu madhuhā pātu dantān dāmodaro'vatu | nāsikāmavyayaḥ pātu netre sūryendulocanaḥ || 40||

फालं कर्मफलाध्यक्षः पातु कर्णौ महारथः । शेषशायी शिरः पातु केशान् पातु निरामयः ॥ ४१॥

phālaṃ karmaphalādhyakṣaḥ pātu karṇau mahārathaḥ | śeṣaśāyī śiraḥ pātu keśān pātu nirāmayaḥ || 41||

सर्वाङ्गं पातु सर्वेशः सदा पातु सतीश्वरः । इतीदं कवचं पुण्यं वराहस्य महात्मनः ॥ ४२॥

sarvāṅgaṃ pātu sarveśaḥ sadā pātu satīśvaraḥ | itīdaṃ kavacaṃ puṇyaṃ varāhasya mahātmanaḥ || 42||

फलश्रुति 15

यः पठेच्छृणुयाद्वापि तस्य मृत्युर्विनश्यति । तं नमस्यन्ति भूतानि भीताः साञ्जलिपाणयः ॥ ४३॥

yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi tasya mṛtyurvinaśyati | taṃ namasyanti bhūtāni bhītāḥ sāñjalipāṇayaḥ || 43||

राजदस्युभयं नास्ति राज्यभ्रंशो न जायते । यन्नामस्मरणाद्भीताः भूतवेताळराक्षसाः ॥ ४४॥

rājadasyubhayaṃ nāsti rājyabhraṃśo na jāyate | yannāmasmaraṇādbhītāḥ bhūtavetāḷarākṣasāḥ || 44||

महारोगाश्च नश्यन्ति सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । कण्ठे तु कवचं बद्ध्वा वन्ध्या पुत्रवती भवेत् ॥ ४५॥

mahārogāśca naśyanti satyaṃ satyaṃ vadāmyaham | kaṇṭhe tu kavacaṃ baddhvā vandhyā putravatī bhavet || 45||

शत्रुसैन्यक्षयप्राप्तिः दुःखप्रशमनं तथा । उत्पातदुर्निमित्तादि सूचितारिष्टनाशनम् ॥ ४६॥

śatrusainyakṣayaprāptiḥ duḥkhapraśamanaṃ tathā | utpātadurnimittādi sūcitāriṣṭanāśanam || 46||

ब्रह्मविद्याप्रबोधं च लभते नात्र संशयः । धृत्वेदं कवचं पुण्यं मान्धाता परवीरहा ॥ ४७॥

brahmavidyāprabodhaṃ ca labhate nātra saṃśayaḥ | dhṛtvedaṃ kavacaṃ puṇyaṃ māndhātā paravīrahā || 47||

जित्वा तु शाम्बरीं मायां दैत्येन्द्रानवधीक्षणात् । कवचेनावृतो भूत्वा देवेन्द्रोऽपि सुरारिहा ॥ ४८॥

jitvā tu śāmbarīṃ māyāṃ daityendrānavadhīkṣaṇāt | kavacenāvṛto bhūtvā devendro'pi surārihā || 48||

भूम्योपदिष्टकवचधारणान्नरकोऽपि च । सर्वावध्यो जयी भूत्वा महतीं कीर्तिमाप्तवान् ॥ ४९॥

bhūmyopadiṣṭakavacadhāraṇānnarako'pi ca | sarvāvadhyo jayī bhūtvā mahatīṃ kīrtimāptavān || 49||

अश्वत्थमूलेऽर्कवारे नित्यपुष्करिणीतटे । वराहकवचं जप्त्वा शतवारं पठेद्यदि ॥ ५०॥

aśvatthamūle'rkavāre nityapuṣkariṇītaṭe | varāhakavacaṃ japtvā śatavāraṃ paṭhedyadi || 50||

अपूर्वराज्यसंप्राप्तिं नष्टस्य पुनरागमम् । लभते नात्र सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम् ॥ ५१॥

apūrvarājyasaṃprāptiṃ naṣṭasya punarāgamam | labhate nātra sandehaḥ satyametanmayoditam || 51||

जप्त्वा वराहमन्त्रं तु लक्षमेकं निरन्तरम् । दशांशं तर्पणं होमं पायसेन घृतेन च ॥ ५२॥

japtvā varāhamantraṃ tu lakṣamekaṃ nirantaram | daśāṃśaṃ tarpaṇaṃ homaṃ pāyasena ghṛtena ca || 52||

कुर्वन् त्रिकालसन्ध्यासु कवचेनावृतो यदि । भूमण्डलाधिपत्यं च लभते नात्र संशयः ॥ ५३॥

kurvan trikālasandhyāsu kavacenāvṛto yadi | bhūmaṇḍalādhipatyaṃ ca labhate nātra saṃśayaḥ || 53||

इदमुक्तं मया देवि गोपनीयं दुरात्मनाम् । वराहकवचं पुण्यं संसारार्णवतारकम् ॥ ५४॥

idamuktaṃ mayā devi gopanīyaṃ durātmanām | varāhakavacaṃ puṇyaṃ saṃsārārṇavatārakam || 54||

महापातककोटिघ्नं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । वाच्यं पुत्राय शिष्याय सद्वृत्ताय सुधीमते ॥ ५५॥

mahāpātakakoṭighnaṃ bhuktimuktiphalapradam | vācyaṃ putrāya śiṣyāya sadvṛttāya sudhīmate || 55||

श्रीसूतः - इति पत्युर्वचः श्रुत्वा देवी सन्तुष्टमानसा । विनायकगुहौ पुत्रौ प्रपेदे द्वौ सुरार्चितौ । कवचस्य प्रभावेन लोकमाता च पार्वती ॥ ५६॥

śrīsūtaḥ - iti patyurvacaḥ śrutvā devī santuṣṭamānasā | vināyakaguhau putrau prapede dvau surārcitau | kavacasya prabhāvena lokamātā ca pārvatī || 56||

य इदं श‍ृणुयान्नित्यं यो वा पठति नित्यशः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोके महीयते ॥ ५७॥

ya idaṃ śaृṇuyānnityaṃ yo vā paṭhati nityaśaḥ | sa muktaḥ sarvapāpebhyo viṣṇuloke mahīyate || 57||

समापन 1

इति श्रीवराहकवचं सम्पूर्णम् ।

iti śrīvarāhakavacaṃ sampūrṇam |

माहात्म्य

ādyaṃ raṅgamiti proktaṃ vimānaṃ raṅgasaṃjñitam | śrīmuṣṇaṃ veṅkaṭādriṃ ca sāḷagrāmaṃ ca naimiśam ||

माहात्म्य

toyādriṃ puṣkaraṃ caiva naranārāyaṇāśramam | aṣṭau me mūrtayaḥ santi svayaṃ vyaktā mahītale ||

माहात्म्य

śrīsūtaḥ - śrīrudramukhanirṇītamurāriguṇasatkathā | santuṣṭā pārvatī prāha śaṅkaraṃ lokaśaṅkaram || 1||

माहात्म्य

nityapuṣkariṇī nāmnī śrīmuṣṇe yā ca vartate | jātā śramāpahā puṇyā varāhaśramavāriṇā || 4||

माहात्म्य

viṣṇoraṅguṣṭhasaṃsparśātpuṇyadā khalu jāhnavī | viṣṇoḥ sarvāṅgasambhūtā nityapuṣkariṇī śubhā || 5||

माहात्म्य

mahānadīsahastreṇa nityadā saṅgatā śubhā | sakṛtsnātvā vimuktāghaḥ sadyo yāti hareḥ padam || 6||

माहात्म्य

tasyā āgneyabhāge tu aśvatthacchāyayodake | snānaṃ kṛtvā pippalasya kṛtvā cāpi pradakṣiṇam || 7||

माहात्म्य

dṛṣṭvā śvetavarāhaṃ ca māsamekaṃ nayedyadi | kālamṛtyuṃ vinirjitya śriyā paramayā yutaḥ || 8||

माहात्म्य

ādhivyādhivinirmukto grahapīḍāvivarjitaḥ | bhuktvā bhogānanekāṃśca mokṣamante vrajeddhruvam || 9||

माहात्म्य

aśvatthamūle'rkavāre nityapuṣkariṇītaṭe | varāhakavacaṃ japtvā śatavāraṃ jitendriyaḥ || 10||

माहात्म्य

kṣayāpasmārakuṣṭhādyaiḥ mahārogaiḥ pramucyate | varāhakavacaṃ yastu pratyahaṃ paṭhate yadi || 11||

माहात्म्य

śatrupīḍāvinirmukto bhūpatitvamavāpnuyāt | likhitvā dhārayedyastu bāhumūle gale'tha vā || 12||

माहात्म्य

bhūtapretapiśācādyāḥ yakṣagandharvarākṣasāḥ | śatravo ghorakarmāṇo ye cānye viṣajantavaḥ | naṣṭadarpā vinaśyanti vidravanti diśo daśa || 13||

माहात्म्य

śrīpārvatyuvāca - tadbrūhi kavacaṃ mahyaṃ yena gupto jagattraye | sañcareddevavanmartyaḥ sarvaśatruvibhīṣaṇaḥ | yenāpnoti ca sāmrājyaṃ tanme brūhi sadāśiva || 14||

माहात्म्य

śrīśaṅkara uvāca - śaृṇu kalyāṇi vakṣyāmi vārāhakavacaṃ śubham | yena gupto labhenmartyo vijayaṃ sarvasampadam || 15||

माहात्म्य

aṅgarakṣākaraṃ puṇyaṃ mahāpātakanāśanam | sarvarogapraśamanaṃ sarvadurgrahanāśanam || 16||

माहात्म्य

viṣābhicārakṛtyādi śatrupīḍānivāraṇam | noktaṃ kasyāpi pūrvaṃ hi gopyādgopyataraṃ yataḥ || 17||

माहात्म्य

varāheṇa purā proktaṃ mahyaṃ ca parameṣṭhine | yuddheṣu jayadaṃ devi śatrupīḍānivāraṇam || 18||

विनियोग

varāhakavacādgupto nāśubhaṃ labhate naraḥ | varāhakavacasyāsya ṛṣirbrahmā prakīrtitaḥ || 19||

विनियोग

chando'nuṣṭup tathā devo varāho bhūparigrahaḥ | prakṣālya pādau pāṇī ca samyagācamya vāriṇā || 20||

न्यास

kṛtasvāṅgakaranyāsaḥ sapavitra udaṅmukhaḥ | oṃ bhūrbhuvaḥsuvariti namo bhūpataye'pi ca || 21||

न्यास

namo bhagavate paścādvarāhāya namastathā | evaṃ ṣaḍaṅgaṃ nyāsaṃ ca nyasedaṅguliṣu kramāt || 22||

न्यास

namaḥ śvetavarāhāya mahākolāya bhūpate | yajñāṅgāya śubhāṅgāya sarvajñāya parātmane || 23||

न्यास

sravatuṇḍāya dhīrāya parabrahmasvarūpiṇe | vakradaṃṣṭrāya nityāya namo'ntairnāmabhiḥ kramāt || 24||

न्यास

aṅgulīṣu nyasedvidvān karapṛṣṭhataleṣvapi | dhyātvā śvetavarāhaṃ ca paścānmantramudīrayet || 25||

ध्यानम्

कवच

varāhaḥ pūrvataḥ pātu dakṣiṇe daṇḍakāntakaḥ | hiraṇyākṣaharaḥ pātu paścime gadayā yutaḥ || 27||

कवच

uttare bhūmihṛtpātu adhastādvāyu vāhanaḥ | ūrdhvaṃ pātu hṛṣīkeśo digvidikṣu gadādharaḥ || 28||

कवच

prātaḥ pātu prajānāthaḥ kalpakṛtsaṅgame'vatu | madhyāhne vajrakeśastu sāyāhne sarvapūjitaḥ || 29||

कवच

pradoṣe pātu padmākṣo rātrau rājīvalocanaḥ | niśīndragarvahā pātu pātūṣaḥ parameśvaraḥ || 30||

कवच

aṭavyāmagrajaḥ pātu gamane garuḍāsanaḥ | sthale pātu mahātejāḥ jale pātvavanīpatiḥ || 31||

कवच

gṛhe pātu gṛhādhyakṣaḥ padmanābhaḥ puro'vatu | jhillikāvaradaḥ pātu svagrāme karuṇākaraḥ || 32||

कवच

raṇāgre daityahā pātu viṣame pātu cakrabhṛt | rogeṣu vaidyarājastu kolo vyādhiṣu rakṣatu || 33||

कवच

tāpatrayāttapomūrtiḥ karmapāśācca viśvakṛt | kleśakāleṣu sarveṣu pātu padmāpatirvibhuḥ || 34||

कवच

hiraṇyagarbhasaṃstutyaḥ pādau pātu nirantaram | gulphau guṇākaraḥ pātu jaṅghe pātu janārdanaḥ || 35||

कवच

jānū ca jayakṛtpātu pātūrū puruṣottamaḥ | raktākṣo jaghane pātu kaṭiṃ viśvambharo'vatu || 36||

कवच

pārśve pātu surādhyakṣaḥ pātu kukṣiṃ parātparaḥ | nābhiṃ brahmapitā pātu hṛdayaṃ hṛdayeśvaraḥ || 37||

कवच

mahādaṃṣṭraḥ stanau pātu kaṇṭhaṃ pātu vimuktidaḥ | prabhañjanapatirbāhū karau kāmapitā'vatu || 38||

कवच

hastau haṃsapatiḥ pātu pātu sarvāṅgulīrhariḥ | sarvāṅgaścibukaṃ pātu pātvoṣṭhau kālanemihā || 39||

कवच

mukhaṃ tu madhuhā pātu dantān dāmodaro'vatu | nāsikāmavyayaḥ pātu netre sūryendulocanaḥ || 40||

कवच

phālaṃ karmaphalādhyakṣaḥ pātu karṇau mahārathaḥ | śeṣaśāyī śiraḥ pātu keśān pātu nirāmayaḥ || 41||

कवच

sarvāṅgaṃ pātu sarveśaḥ sadā pātu satīśvaraḥ | itīdaṃ kavacaṃ puṇyaṃ varāhasya mahātmanaḥ || 42||

फलश्रुति

yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi tasya mṛtyurvinaśyati | taṃ namasyanti bhūtāni bhītāḥ sāñjalipāṇayaḥ || 43||

फलश्रुति

rājadasyubhayaṃ nāsti rājyabhraṃśo na jāyate | yannāmasmaraṇādbhītāḥ bhūtavetāḷarākṣasāḥ || 44||

फलश्रुति

mahārogāśca naśyanti satyaṃ satyaṃ vadāmyaham | kaṇṭhe tu kavacaṃ baddhvā vandhyā putravatī bhavet || 45||

फलश्रुति

śatrusainyakṣayaprāptiḥ duḥkhapraśamanaṃ tathā | utpātadurnimittādi sūcitāriṣṭanāśanam || 46||

फलश्रुति

brahmavidyāprabodhaṃ ca labhate nātra saṃśayaḥ | dhṛtvedaṃ kavacaṃ puṇyaṃ māndhātā paravīrahā || 47||

फलश्रुति

jitvā tu śāmbarīṃ māyāṃ daityendrānavadhīkṣaṇāt | kavacenāvṛto bhūtvā devendro'pi surārihā || 48||

फलश्रुति

bhūmyopadiṣṭakavacadhāraṇānnarako'pi ca | sarvāvadhyo jayī bhūtvā mahatīṃ kīrtimāptavān || 49||

फलश्रुति

aśvatthamūle'rkavāre nityapuṣkariṇītaṭe | varāhakavacaṃ japtvā śatavāraṃ paṭhedyadi || 50||

फलश्रुति

apūrvarājyasaṃprāptiṃ naṣṭasya punarāgamam | labhate nātra sandehaḥ satyametanmayoditam || 51||

फलश्रुति

japtvā varāhamantraṃ tu lakṣamekaṃ nirantaram | daśāṃśaṃ tarpaṇaṃ homaṃ pāyasena ghṛtena ca || 52||

फलश्रुति

kurvan trikālasandhyāsu kavacenāvṛto yadi | bhūmaṇḍalādhipatyaṃ ca labhate nātra saṃśayaḥ || 53||

फलश्रुति

idamuktaṃ mayā devi gopanīyaṃ durātmanām | varāhakavacaṃ puṇyaṃ saṃsārārṇavatārakam || 54||

फलश्रुति

mahāpātakakoṭighnaṃ bhuktimuktiphalapradam | vācyaṃ putrāya śiṣyāya sadvṛttāya sudhīmate || 55||

फलश्रुति

śrīsūtaḥ - iti patyurvacaḥ śrutvā devī santuṣṭamānasā | vināyakaguhau putrau prapede dvau surārcitau | kavacasya prabhāvena lokamātā ca pārvatī || 56||

फलश्रुति

ya idaṃ śaृṇuyānnityaṃ yo vā paṭhati nityaśaḥ | sa muktaḥ sarvapāpebhyo viṣṇuloke mahīyate || 57||

समापन

इति श्रीवराहकवचं सम्पूर्णम् ।

iti śrīvarāhakavacaṃ sampūrṇam |

Introduction

The Varaha Kavacham is a protective “armour” hymn of Lord Vishnu’s boar incarnation (Adivaraha), spoken by Lord Shiva to Parvati in the Srimushna Mahatmya of the Skanda Purana. Meditating on the white Varaha, the devotee invokes protection across the directions, the watches of the day, and every limb of the body; its seer is Brahma, its metre Anushtup, and its deity Varaha. Traditionally it is held to guard against enemies, disease, fear, poison and sorcery, and to grant both worldly enjoyment and liberation.

The Sanskrit text is presented verbatim from a canonical source; the meanings are explanatory. For correct pronunciation and practice, guidance from a qualified teacher is advisable.

Sources 2

Sanskrit Documents — श्रीवराहकवचम् — varAhakavacham (Skanda Purana), proofread ITRANS
संस्कृत मूल पाठ इसी प्रामाणिक स्रोत से अक्षरशः; अर्थ व्याख्यात्मक। धार्मिक समीक्षा अपेक्षित।
Raja Thatha's Stotra Translations — Varaha Kavacham (P. R. Ramachander) — Verse-by-verse English translation of the Varaha Kavacham

Meanings are compiled and edited by the Ved Path team, and are being progressively reviewed for accuracy.