Tulsi Kavacham

Text

View

विनियोग 1

श्रीगणेशाय नमः । अस्य श्रीतुलसीकवचस्तोत्रमन्त्रस्य श्रीमहादेव ऋषिः । अनुष्टुप्छन्दः । श्रीतुलसी देवता । मम ईप्सितकामनासिद्ध्यर्थं जपे विनियोगः ।

कवच 6

तुलसी श्रीमहादेवि नमः पङ्कजधारिणि । शिरो मे तुलसी पातु भालं पातु यशस्विनी ॥ १॥

tulasī śrīmahādevi namaḥ paṅkajadhāriṇi | śiro me tulasī pātu bhālaṃ pātu yaśasvinī || 1||

दृशौ मे पद्मनयना श्रीसखी श्रवणे मम । घ्राणं पातु सुगन्धा मे मुखं च सुमुखी मम ॥ २॥

dṛśau me padmanayanā śrīsakhī śravaṇe mama | ghrāṇaṃ pātu sugandhā me mukhaṃ ca sumukhī mama || 2||

जिह्वां मे पातु शुभदा कण्ठं विद्यामयी मम । स्कन्धौ कह्लारिणी पातु हृदयं विष्णुवल्लभा ॥ ३॥

jihvāṃ me pātu śubhadā kaṇṭhaṃ vidyāmayī mama | skandhau kahlāriṇī pātu hṛdayaṃ viṣṇuvallabhā || 3||

पुण्यदा मे पातु मध्यं नाभिं सौभाग्यदायिनी । कटिं कुण्डलिनिं पातु ऊरू नारदवन्दिता ॥ ४॥

puṇyadā me pātu madhyaṃ nābhiṃ saubhāgyadāyinī | kaṭiṃ kuṇḍaliniṃ pātu ūrū nāradavanditā || 4||

जननी जानुनी पातु जङ्घे सकलवन्दिता । नारायणप्रिया पादौ सर्वाङ्गं सर्वरक्षिणी ॥ ५॥

jananī jānunī pātu jaṅghe sakalavanditā | nārāyaṇapriyā pādau sarvāṅgaṃ sarvarakṣiṇī || 5||

सङ्कटे विषमे दुर्गे भये वादे महाहवे । नित्यं हि सन्ध्ययोः पातु तुलसी सर्वतः सदा ॥ ६॥

saṅkaṭe viṣame durge bhaye vāde mahāhave | nityaṃ hi sandhyayoḥ pātu tulasī sarvataḥ sadā || 6||

फलश्रुति 14

इतीदं परमं गुह्यं तुलस्याः कवचामृतम् । मर्त्यानाममृतार्थाय भीतानामभयाय च ॥ ७॥

itīdaṃ paramaṃ guhyaṃ tulasyāḥ kavacāmṛtam | martyānāmamṛtārthāya bhītānāmabhayāya ca || 7||

मोक्षाय च मुमुक्षूणां ध्यायिनां ध्यानयोगकृत् । वशाय वश्यकामानां विद्यायै वेदवादिनाम् ॥ ८॥

mokṣāya ca mumukṣūṇāṃ dhyāyināṃ dhyānayogakṛt | vaśāya vaśyakāmānāṃ vidyāyai vedavādinām || 8||

द्रविणाय दरिद्राणां पापिनां पापशान्तये ॥ ९॥

draviṇāya daridrāṇāṃ pāpināṃ pāpaśāntaye || 9||

अन्नाय क्षुधितानां च स्वर्गाय स्वर्गमिच्छिताम् । पशव्यं पशुकामानां पुत्रदं पुत्रकाङ्क्षिणाम् ॥ १०॥

annāya kṣudhitānāṃ ca svargāya svargamicchitām | paśavyaṃ paśukāmānāṃ putradaṃ putrakāṅkṣiṇām || 10||

राज्याय भ्रष्टराज्यानामशान्तानां च शान्तये । भक्त्यर्थं विष्णुभक्तानां विष्णौ सर्वान्तरात्मनि ॥ ११॥

rājyāya bhraṣṭarājyānāmaśāntānāṃ ca śāntaye | bhaktyarthaṃ viṣṇubhaktānāṃ viṣṇau sarvāntarātmani || 11||

जाप्यं त्रिवर्गसिद्ध्यर्थं गृहस्थेन विशेषतः । उद्यन्तं चण्डकिरणमुपस्थाय कृताञ्जलिः ॥ १२॥

jāpyaṃ trivargasiddhyarthaṃ gṛhasthena viśeṣataḥ | udyantaṃ caṇḍakiraṇamupasthāya kṛtāñjaliḥ || 12||

तुलसीकानने तिष्ठन्नासीनो वा जपेदिदम् । सर्वान्कामानवाप्नोति तथैव मम सन्निधिम् ॥ १३॥

tulasīkānane tiṣṭhannāsīno vā japedidam | sarvānkāmānavāpnoti tathaiva mama sannidhim || 13||

मम प्रियकरं नित्यं हरिभक्तिविवर्धनम् । या स्यान्मृतप्रजा नारी तस्या अङ्गं प्रमार्जयेत् ॥ १४॥

mama priyakaraṃ nityaṃ haribhaktivivardhanam | yā syānmṛtaprajā nārī tasyā aṅgaṃ pramārjayet || 14||

सा पुत्रं लभते दीर्घजीविनं चाप्यरोगिणम् । वन्ध्याया मार्जयेदङ्गं कुशैर्मन्त्रेण साधकः ॥ १५॥

sā putraṃ labhate dīrghajīvinaṃ cāpyarogiṇam | vandhyāyā mārjayedaṅgaṃ kuśairmantreṇa sādhakaḥ || 15||

साऽपि संवत्सरादेव गर्भं धत्ते मनोहरम् । अश्वत्थे राजवश्यार्थी जपेदग्नेः सुरूपभाक् ॥ १६॥

sā'pi saṃvatsarādeva garbhaṃ dhatte manoharam | aśvatthe rājavaśyārthī japedagneḥ surūpabhāk || 16||

पलाशमूले विद्यार्थी तेजोऽर्थ्यभिमुखो रवेः । कन्यार्थी चण्डिकागेहे शत्रुहत्यै गृहे मम ॥ १७॥

palāśamūle vidyārthī tejo'rthyabhimukho raveḥ | kanyārthī caṇḍikāgehe śatruhatyai gṛhe mama || 17||

श्रीकामो विष्णुगेहे च उद्याने स्त्रीवशा भवेत् । किमत्र बहुनोक्तेन शृणु सैन्येश तत्त्वतः ॥ १८॥

śrīkāmo viṣṇugehe ca udyāne strīvaśā bhavet | kimatra bahunoktena śṛṇu sainyeśa tattvataḥ || 18||

यं यं काममभिध्यायेत्तं तं प्राप्नोत्यसंशयम् । मम गेहगतस्त्वं तु तारकस्य वधेच्छया ॥ १९॥

yaṃ yaṃ kāmamabhidhyāyettaṃ taṃ prāpnotyasaṃśayam | mama gehagatastvaṃ tu tārakasya vadhecchayā || 19||

जपन् स्तोत्रं च कवचं तुलसीगतमानसः । मण्डलात्तारकं हन्ता भविष्यसि न संशयः ॥ २०॥

japan stotraṃ ca kavacaṃ tulasīgatamānasaḥ | maṇḍalāttārakaṃ hantā bhaviṣyasi na saṃśayaḥ || 20||

समापन 1

इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे तुलसीमाहात्म्ये तुलसीकवचं सम्पूर्णम् ॥

iti śrībrahmāṇḍapurāṇe tulasīmāhātmye tulasīkavacaṃ sampūrṇam ||

विनियोग

कवच

tulasī śrīmahādevi namaḥ paṅkajadhāriṇi | śiro me tulasī pātu bhālaṃ pātu yaśasvinī || 1||

कवच

dṛśau me padmanayanā śrīsakhī śravaṇe mama | ghrāṇaṃ pātu sugandhā me mukhaṃ ca sumukhī mama || 2||

कवच

jihvāṃ me pātu śubhadā kaṇṭhaṃ vidyāmayī mama | skandhau kahlāriṇī pātu hṛdayaṃ viṣṇuvallabhā || 3||

कवच

puṇyadā me pātu madhyaṃ nābhiṃ saubhāgyadāyinī | kaṭiṃ kuṇḍaliniṃ pātu ūrū nāradavanditā || 4||

कवच

jananī jānunī pātu jaṅghe sakalavanditā | nārāyaṇapriyā pādau sarvāṅgaṃ sarvarakṣiṇī || 5||

कवच

saṅkaṭe viṣame durge bhaye vāde mahāhave | nityaṃ hi sandhyayoḥ pātu tulasī sarvataḥ sadā || 6||

फलश्रुति

itīdaṃ paramaṃ guhyaṃ tulasyāḥ kavacāmṛtam | martyānāmamṛtārthāya bhītānāmabhayāya ca || 7||

फलश्रुति

mokṣāya ca mumukṣūṇāṃ dhyāyināṃ dhyānayogakṛt | vaśāya vaśyakāmānāṃ vidyāyai vedavādinām || 8||

फलश्रुति

द्रविणाय दरिद्राणां पापिनां पापशान्तये ॥ ९॥

draviṇāya daridrāṇāṃ pāpināṃ pāpaśāntaye || 9||

फलश्रुति

annāya kṣudhitānāṃ ca svargāya svargamicchitām | paśavyaṃ paśukāmānāṃ putradaṃ putrakāṅkṣiṇām || 10||

फलश्रुति

rājyāya bhraṣṭarājyānāmaśāntānāṃ ca śāntaye | bhaktyarthaṃ viṣṇubhaktānāṃ viṣṇau sarvāntarātmani || 11||

फलश्रुति

jāpyaṃ trivargasiddhyarthaṃ gṛhasthena viśeṣataḥ | udyantaṃ caṇḍakiraṇamupasthāya kṛtāñjaliḥ || 12||

फलश्रुति

tulasīkānane tiṣṭhannāsīno vā japedidam | sarvānkāmānavāpnoti tathaiva mama sannidhim || 13||

फलश्रुति

mama priyakaraṃ nityaṃ haribhaktivivardhanam | yā syānmṛtaprajā nārī tasyā aṅgaṃ pramārjayet || 14||

फलश्रुति

sā putraṃ labhate dīrghajīvinaṃ cāpyarogiṇam | vandhyāyā mārjayedaṅgaṃ kuśairmantreṇa sādhakaḥ || 15||

फलश्रुति

sā'pi saṃvatsarādeva garbhaṃ dhatte manoharam | aśvatthe rājavaśyārthī japedagneḥ surūpabhāk || 16||

फलश्रुति

palāśamūle vidyārthī tejo'rthyabhimukho raveḥ | kanyārthī caṇḍikāgehe śatruhatyai gṛhe mama || 17||

फलश्रुति

śrīkāmo viṣṇugehe ca udyāne strīvaśā bhavet | kimatra bahunoktena śṛṇu sainyeśa tattvataḥ || 18||

फलश्रुति

yaṃ yaṃ kāmamabhidhyāyettaṃ taṃ prāpnotyasaṃśayam | mama gehagatastvaṃ tu tārakasya vadhecchayā || 19||

फलश्रुति

japan stotraṃ ca kavacaṃ tulasīgatamānasaḥ | maṇḍalāttārakaṃ hantā bhaviṣyasi na saṃśayaḥ || 20||

समापन

इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे तुलसीमाहात्म्ये तुलसीकवचं सम्पूर्णम् ॥

iti śrībrahmāṇḍapurāṇe tulasīmāhātmye tulasīkavacaṃ sampūrṇam ||

Introduction

The Shri Tulsi Kavacham is a protective “armour” hymn dedicated to the goddess Tulsi (Vrinda), preserved in the Tulsi Mahatmya of the Brahmanda Purana. By tradition it was imparted by Lord Shiva to his son Kartikeya (Sainyesha) on the eve of the slaying of the demon Taraka. Invoking Tulsi through her many names — Yashasvini, Padmanayana, Sugandha, Vishnuvallabha, Narayanapriya and others — the devotee seeks protection for every limb from head to foot, and the closing verses (phalashruti) promise liberation, progeny, wealth, kingdom and every cherished fruit to the reciter.

The Sanskrit text is reproduced verbatim from a canonical source; the meanings are explanatory. For correct pronunciation and practice, guidance from a qualified teacher is advisable.

Sources 2

Sanskrit Documents — तुलसीकवचम् — Tulasikavacham, encoded/proofread by Sunder Hattangadi et al.
संस्कृत मूल पाठ प्रामाणिक स्रोत से अक्षरशः; अर्थ व्याख्यात्मक। धार्मिक समीक्षा अपेक्षित।
HinduPad — Tulsi Kavacham (Tulasi Kavacha Stotram) — English meaning and context — body-part protection + phalashruti; Shiva to Kartikeya against Tarakasura

Meanings are compiled and edited by the Ved Path team, and are being progressively reviewed for accuracy.