Narasimha Kavacham

Text

View

फलश्रुति 13

श्रीगणेशाय नमः । अथापरं प्रवक्ष्यामि ह्यल्पमृत्यु हरंपरम् । उपायं यत्कृतेनाङ्ग शीघ्रं मृत्युर्निवर्तते ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ | athāparaṃ pravakṣyāmi hyalpamṛtyu haraṃparam | upāyaṃ yatkṛtenāṅga śīghraṃ mṛtyurnivartate || 1||

नृसिंहकवचं नाम स्तोत्रं परमदुर्लभम् । यस्य धारणया क्षिप्रमल्पमृत्युर्विनश्यति ॥ २॥

nṛsiṃhakavacaṃ nāma stotraṃ paramadurlabham | yasya dhāraṇayā kṣipramalpamṛtyurvinaśyati || 2||

अरुण उवाच - भगवन्देवदेवेश कृपया परयाऽधुना । नृसिंहकवचं दिव्यं गुह्यं भक्ताय मे वद ॥ ३॥

aruṇa uvāca - bhagavandevadeveśa kṛpayā parayā'dhunā | nṛsiṃhakavacaṃ divyaṃ guhyaṃ bhaktāya me vada || 3||

सूर्य उवाच - शृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि नृसिंहकवचं शुभम् । यस्य विज्ञानमात्रेण नश्यन्ति सकलापदः ॥ ४॥

sūrya uvāca - śṛṇu putra pravakṣyāmi nṛsiṃhakavacaṃ śubham | yasya vijñānamātreṇa naśyanti sakalāpadaḥ || 4||

ग्रहबाधा प्रेतबाधा बाधा या कुलदोषजा । कृत्यया जनिता बाधा शत्रुबाधा स्वकर्मजा ॥ ५॥

grahabādhā pretabādhā bādhā yā kuladoṣajā | kṛtyayā janitā bādhā śatrubādhā svakarmajā || 5||

शीघ्रं नश्यन्ति ताः सर्वाः कवचस्य प्रभावतः । असाध्या ये च दुस्साध्या महारोगा भयङ्कराः ॥ ६॥

śīghraṃ naśyanti tāḥ sarvāḥ kavacasya prabhāvataḥ | asādhyā ye ca dussādhyā mahārogā bhayaṅkarāḥ || 6||

सद्यो नश्यन्ति पठनात्कवचस्यास्य सारथे । जलभीतिश्चाग्निभीतिर्भीतिः शत्रुगणादपि ॥ ७॥

sadyo naśyanti paṭhanātkavacasyāsya sārathe | jalabhītiścāgnibhītirbhītiḥ śatrugaṇādapi || 7||

सिंहव्याघ्रादिजा भीतिः शीघ्रं सर्वा विनश्यति । सङ्ग्रामे दुर्गमेऽरण्ये सङ्कटे प्राणसंशये ॥ ८॥

siṃhavyāghrādijā bhītiḥ śīghraṃ sarvā vinaśyati | saṅgrāme durgame'raṇye saṅkaṭe prāṇasaṃśaye || 8||

पठतो विजयो रक्षा सुखं सौभाग्यसम्पदः । पुत्रसौख्यं राजसौख्यं धनसौख्यमृणक्षयः ॥ ९॥

paṭhato vijayo rakṣā sukhaṃ saubhāgyasampadaḥ | putrasaukhyaṃ rājasaukhyaṃ dhanasaukhyamṛṇakṣayaḥ || 9||

कुटुम्बवृद्धिः कल्याणमारोग्यं विजयः सदा । अल्पमृत्युभयं घोरं पाठादस्य विनश्यति ॥ १०॥

kuṭumbavṛddhiḥ kalyāṇamārogyaṃ vijayaḥ sadā | alpamṛtyubhayaṃ ghoraṃ pāṭhādasya vinaśyati || 10||

अल्पमृत्युहरश्चात उपायो न परः स्मृतः । अल्पमृत्युहरं नाम कवचं चेदमुत्तमम् ॥ ११॥

alpamṛtyuharaścāta upāyo na paraḥ smṛtaḥ | alpamṛtyuharaṃ nāma kavacaṃ cedamuttamam || 11||

सिंहप्रणादान्मत्तोऽपि गजेन्द्रस्तु पलायते । अल्पमृत्युस्तथा चास्य पाठात्सद्यो निरस्यते ॥ १२॥

siṃhapraṇādānmatto'pi gajendrastu palāyate | alpamṛtyustathā cāsya pāṭhātsadyo nirasyate || 12||

सहस्रपञ्चकावृतिं पठेद्यः सुसमाहितः । अल्पमृत्युभयं तस्य प्रभवेन्नैव कर्हिचित् ॥ १३॥

sahasrapañcakāvṛtiṃ paṭhedyaḥ susamāhitaḥ | alpamṛtyubhayaṃ tasya prabhavennaiva karhicit || 13||

कवच 22

अथ पाठः - नृसिंहो मे शिरः पातु पातु भालं नृकेसरी । भ्रुवौ नृसिंहो मे पातु नृसिंहो नयनद्वयम् ॥ १४॥

atha pāṭhaḥ - nṛsiṃho me śiraḥ pātu pātu bhālaṃ nṛkesarī | bhruvau nṛsiṃho me pātu nṛsiṃho nayanadvayam || 14||

नृसिंहो नासिके पातु कर्णौ पातु नृकेसरी । नृसिंहो मे मुखं पातु कपोलौ रक्षताद्धरिः ॥ १५॥

nṛsiṃho nāsike pātu karṇau pātu nṛkesarī | nṛsiṃho me mukhaṃ pātu kapolau rakṣatāddhariḥ || 15||

नृसिंहश्चिबुकं रक्षेत्कण्ठं पातु नृकेसरी । स्कन्धौ पातु नृसिंहो मे भुजौ पातु नृकेसरी ॥ १६॥

nṛsiṃhaścibukaṃ rakṣetkaṇṭhaṃ pātu nṛkesarī | skandhau pātu nṛsiṃho me bhujau pātu nṛkesarī || 16||

करद्वयं नृसिंहोऽव्यान्नृसिंहो रक्षतादुरः । नृसिंहो हृदयं पातु नृसिंहोऽव्यात्तथोदरम् ॥ १७॥

karadvayaṃ nṛsiṃho'vyānnṛsiṃho rakṣatāduraḥ | nṛsiṃho hṛdayaṃ pātu nṛsiṃho'vyāttathodaram || 17||

कुक्षिं नरहरिः पातु नाभिं पातु नृकेसरी । बस्तिं च गुह्यदेशं च नृसिंहोऽव्यात्सदा मम ॥ १८॥

kukṣiṃ narahariḥ pātu nābhiṃ pātu nṛkesarī | bastiṃ ca guhyadeśaṃ ca nṛsiṃho'vyātsadā mama || 18||

नृसिंहो जानुनी पातु जङ्घे पातु नृकेसरी । पादौ गुल्फौ सदा पातु नृसिंहो मम रक्षकः ॥ १९॥

nṛsiṃho jānunī pātu jaṅghe pātu nṛkesarī | pādau gulphau sadā pātu nṛsiṃho mama rakṣakaḥ || 19||

अग्रतः पृष्ठतो मेऽव्यात्तथा पार्श्वद्वयं सदा । नृसिंहः सर्वगात्राणि मम रक्षतु सर्वदा ॥ २०॥

agrataḥ pṛṣṭhato me'vyāttathā pārśvadvayaṃ sadā | nṛsiṃhaḥ sarvagātrāṇi mama rakṣatu sarvadā || 20||

नृसिंहो रक्षतात्पूर्वे वह्निकोणे नृकेसरी । नैरृत्यां नरसिंहोऽव्यानृसिंहः पातु पश्चिमे ॥ २१॥

nṛsiṃho rakṣatātpūrve vahnikoṇe nṛkesarī | nairṛtyāṃ narasiṃho'vyānṛsiṃhaḥ pātu paścime || 21||

नृसिंहो वायुकोणेऽव्यादुत्तरेऽव्यान्नृकेसरी । नृसिंहोऽव्यात्तथेशाने ह्यध ऊर्ध्वं समन्ततः ॥ २२॥

nṛsiṃho vāyukoṇe'vyāduttare'vyānnṛkesarī | nṛsiṃho'vyāttatheśāne hyadha ūrdhvaṃ samantataḥ || 22||

जले सदा रक्षतु मां नृसिंहः स्थलेषु मां पातु सदा नृसिंहः । नभस्तले भूमितले समन्तानृकेसरी रक्षतु सर्वदा माम् ॥ २३॥

jale sadā rakṣatu māṃ nṛsiṃhaḥ sthaleṣu māṃ pātu sadā nṛsiṃhaḥ | nabhastale bhūmitale samantānṛkesarī rakṣatu sarvadā mām || 23||

दुर्गाध्वदुर्गभवनेषु च सङ्कटेषु प्राणप्रयाणभयविघ्नसमुच्चयेषु । शीतोष्णवातरिपुरोगभयेषु युद्धे सङ्कष्टनाशनपरोऽवतु मां नृसिंहः ॥ २४॥

durgādhvadurgabhavaneṣu ca saṅkaṭeṣu prāṇaprayāṇabhayavighnasamuccayeṣu | śītoṣṇavātaripurogabhayeṣu yuddhe saṅkaṣṭanāśanaparo'vatu māṃ nṛsiṃhaḥ || 24||

छिनत्तु चक्रेण सदाऽरिवर्गान्सर्वान्नृसिंहो मम मृत्युरूपान् । असाध्यदुस्साध्यसमस्तरोगान्भिन्द्यान्नृसिंहः स्वगदाभिघातैः ॥ २५॥

chinattu cakreṇa sadā'rivargānsarvānnṛsiṃho mama mṛtyurūpān | asādhyadussādhyasamastarogānbhindyānnṛsiṃhaḥ svagadābhighātaiḥ || 25||

प्रेतान्पिशाचान्सगणान्स्वनेन शङ्खस्य विद्रावयतान्नृसिंहः । कूष्माण्डबालग्रहयक्षरक्षः स डाकिनीः शाकिनिकाः समस्ताः ॥ २६॥

pretānpiśācānsagaṇānsvanena śaṅkhasya vidrāvayatānnṛsiṃhaḥ | kūṣmāṇḍabālagrahayakṣarakṣaḥ sa ḍākinīḥ śākinikāḥ samastāḥ || 26||

खड्गेन मे मृत्युनिसर्गपाशं सञ्छिद्य मां पातु सदा नृसिंहः । सदाऽपमृत्योश्च तथाऽल्पमृत्योर्विमोच्य मां रक्षतुनारसिंहः ॥ २७॥

khaḍgena me mṛtyunisargapāśaṃ sañchidya māṃ pātu sadā nṛsiṃhaḥ | sadā'pamṛtyośca tathā'lpamṛtyorvimocya māṃ rakṣatunārasiṃhaḥ || 27||

भक्तसंरक्षणार्थाय विदार्यस्तम्भमुद्गतः । नृसिंहो रक्षकः सोऽस्तु मृत्युः किं में करिष्यति ॥ २८॥

bhaktasaṃrakṣaṇārthāya vidāryastambhamudgataḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ meṃ kariṣyati || 28||

अट्टाट्टहासतो यस्य सर्वे देवाश्चकम्पिरे । नृसिंहो रक्षकः सोऽस्तु मृत्युः किं मे करिष्यति ॥ २९॥

aṭṭāṭṭahāsato yasya sarve devāścakampire | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 29||

हिरण्यकशिपोर्वक्षो ददारनिशितैर्नखैः । नृसिंहो रक्षकः सोऽस्तु मृत्युः किं मे करिष्यति ॥ ३०॥

hiraṇyakaśiporvakṣo dadāraniśitairnakhaiḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 30||

यस्य भ्रूभङ्गमात्रेण त्रस्तमासीज्जगत्त्रयम् । नृसिंहो रक्षकः सोऽस्तु मृत्युः किं मे करिष्यति ॥ ३१॥

yasya bhrūbhaṅgamātreṇa trastamāsījjagattrayam | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 31||

उत्क्षिप्तसटया व्यग्रा देवा दैत्या विदुद्रुवुः । नृसिंहो रक्षकः सोऽस्तु मृत्युः किं मे करिष्यति ॥ ३२॥

utkṣiptasaṭayā vyagrā devā daityā vidudruvuḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 32||

यन्नामस्मरणादेव दह्यन्ते विघ्नराशयः । नृसिंहो रक्षकः सोऽस्तु मृत्युः किं मे करिष्यति ॥ ३३॥

yannāmasmaraṇādeva dahyante vighnarāśayaḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 33||

यदङ्घ्रिध्यानतःसद्यो विलीयन्तेऽघराशयः । नृसिंहो रक्षकः सोऽस्तु मृत्युः किं मे करिष्यति ॥ ३४॥

yadaṅghridhyānataḥsadyo vilīyante'gharāśayaḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 34||

माता नृसिंहश्च पिता नृसिंहो भ्राता नृसिंहश्च सखा नृसिंहः । बलं नृसिंहो द्रविणं नृसिंहः सर्वं नृसिंहो मम देवदेवः ॥ ३५॥

mātā nṛsiṃhaśca pitā nṛsiṃho bhrātā nṛsiṃhaśca sakhā nṛsiṃhaḥ | balaṃ nṛsiṃho draviṇaṃ nṛsiṃhaḥ sarvaṃ nṛsiṃho mama devadevaḥ || 35||

फलश्रुति 2

इति ते कथितं पुत्र नृसिंहकवचं शुभम् । अस्य धारणतः पाठादल्पमृत्युः प्रशाम्यति ॥ ३६॥

iti te kathitaṃ putra nṛsiṃhakavacaṃ śubham | asya dhāraṇataḥ pāṭhādalpamṛtyuḥ praśāmyati || 36||

शतं वाऽथ तदर्धं वा तदर्धं वा सदक्षिणम् । विप्रेभ्यः पुस्तकं दद्यादल्पमृत्युप्रशान्तये ॥ ३७॥

śataṃ vā'tha tadardhaṃ vā tadardhaṃ vā sadakṣiṇam | viprebhyaḥ pustakaṃ dadyādalpamṛtyupraśāntaye || 37||

समापन 2

इति श्रीसूर्यारुणसंवादे अपमृत्युहरं नृसिंहकवचं समाप्तम् ॥

iti śrīsūryāruṇasaṃvāde apamṛtyuharaṃ nṛsiṃhakavacaṃ samāptam ||

॥ ॐ तत्सत्परमात्मनेनमः ॥

|| oṃ tatsatparamātmanenamaḥ ||

फलश्रुति

śrīgaṇeśāya namaḥ | athāparaṃ pravakṣyāmi hyalpamṛtyu haraṃparam | upāyaṃ yatkṛtenāṅga śīghraṃ mṛtyurnivartate || 1||

फलश्रुति

nṛsiṃhakavacaṃ nāma stotraṃ paramadurlabham | yasya dhāraṇayā kṣipramalpamṛtyurvinaśyati || 2||

फलश्रुति

aruṇa uvāca - bhagavandevadeveśa kṛpayā parayā'dhunā | nṛsiṃhakavacaṃ divyaṃ guhyaṃ bhaktāya me vada || 3||

फलश्रुति

sūrya uvāca - śṛṇu putra pravakṣyāmi nṛsiṃhakavacaṃ śubham | yasya vijñānamātreṇa naśyanti sakalāpadaḥ || 4||

फलश्रुति

grahabādhā pretabādhā bādhā yā kuladoṣajā | kṛtyayā janitā bādhā śatrubādhā svakarmajā || 5||

फलश्रुति

śīghraṃ naśyanti tāḥ sarvāḥ kavacasya prabhāvataḥ | asādhyā ye ca dussādhyā mahārogā bhayaṅkarāḥ || 6||

फलश्रुति

sadyo naśyanti paṭhanātkavacasyāsya sārathe | jalabhītiścāgnibhītirbhītiḥ śatrugaṇādapi || 7||

फलश्रुति

siṃhavyāghrādijā bhītiḥ śīghraṃ sarvā vinaśyati | saṅgrāme durgame'raṇye saṅkaṭe prāṇasaṃśaye || 8||

फलश्रुति

paṭhato vijayo rakṣā sukhaṃ saubhāgyasampadaḥ | putrasaukhyaṃ rājasaukhyaṃ dhanasaukhyamṛṇakṣayaḥ || 9||

फलश्रुति

kuṭumbavṛddhiḥ kalyāṇamārogyaṃ vijayaḥ sadā | alpamṛtyubhayaṃ ghoraṃ pāṭhādasya vinaśyati || 10||

फलश्रुति

alpamṛtyuharaścāta upāyo na paraḥ smṛtaḥ | alpamṛtyuharaṃ nāma kavacaṃ cedamuttamam || 11||

फलश्रुति

siṃhapraṇādānmatto'pi gajendrastu palāyate | alpamṛtyustathā cāsya pāṭhātsadyo nirasyate || 12||

फलश्रुति

sahasrapañcakāvṛtiṃ paṭhedyaḥ susamāhitaḥ | alpamṛtyubhayaṃ tasya prabhavennaiva karhicit || 13||

कवच

atha pāṭhaḥ - nṛsiṃho me śiraḥ pātu pātu bhālaṃ nṛkesarī | bhruvau nṛsiṃho me pātu nṛsiṃho nayanadvayam || 14||

कवच

nṛsiṃho nāsike pātu karṇau pātu nṛkesarī | nṛsiṃho me mukhaṃ pātu kapolau rakṣatāddhariḥ || 15||

कवच

nṛsiṃhaścibukaṃ rakṣetkaṇṭhaṃ pātu nṛkesarī | skandhau pātu nṛsiṃho me bhujau pātu nṛkesarī || 16||

कवच

karadvayaṃ nṛsiṃho'vyānnṛsiṃho rakṣatāduraḥ | nṛsiṃho hṛdayaṃ pātu nṛsiṃho'vyāttathodaram || 17||

कवच

kukṣiṃ narahariḥ pātu nābhiṃ pātu nṛkesarī | bastiṃ ca guhyadeśaṃ ca nṛsiṃho'vyātsadā mama || 18||

कवच

nṛsiṃho jānunī pātu jaṅghe pātu nṛkesarī | pādau gulphau sadā pātu nṛsiṃho mama rakṣakaḥ || 19||

कवच

agrataḥ pṛṣṭhato me'vyāttathā pārśvadvayaṃ sadā | nṛsiṃhaḥ sarvagātrāṇi mama rakṣatu sarvadā || 20||

कवच

nṛsiṃho rakṣatātpūrve vahnikoṇe nṛkesarī | nairṛtyāṃ narasiṃho'vyānṛsiṃhaḥ pātu paścime || 21||

कवच

nṛsiṃho vāyukoṇe'vyāduttare'vyānnṛkesarī | nṛsiṃho'vyāttatheśāne hyadha ūrdhvaṃ samantataḥ || 22||

कवच

jale sadā rakṣatu māṃ nṛsiṃhaḥ sthaleṣu māṃ pātu sadā nṛsiṃhaḥ | nabhastale bhūmitale samantānṛkesarī rakṣatu sarvadā mām || 23||

कवच

durgādhvadurgabhavaneṣu ca saṅkaṭeṣu prāṇaprayāṇabhayavighnasamuccayeṣu | śītoṣṇavātaripurogabhayeṣu yuddhe saṅkaṣṭanāśanaparo'vatu māṃ nṛsiṃhaḥ || 24||

कवच

chinattu cakreṇa sadā'rivargānsarvānnṛsiṃho mama mṛtyurūpān | asādhyadussādhyasamastarogānbhindyānnṛsiṃhaḥ svagadābhighātaiḥ || 25||

कवच

pretānpiśācānsagaṇānsvanena śaṅkhasya vidrāvayatānnṛsiṃhaḥ | kūṣmāṇḍabālagrahayakṣarakṣaḥ sa ḍākinīḥ śākinikāḥ samastāḥ || 26||

कवच

khaḍgena me mṛtyunisargapāśaṃ sañchidya māṃ pātu sadā nṛsiṃhaḥ | sadā'pamṛtyośca tathā'lpamṛtyorvimocya māṃ rakṣatunārasiṃhaḥ || 27||

कवच

bhaktasaṃrakṣaṇārthāya vidāryastambhamudgataḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ meṃ kariṣyati || 28||

कवच

aṭṭāṭṭahāsato yasya sarve devāścakampire | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 29||

कवच

hiraṇyakaśiporvakṣo dadāraniśitairnakhaiḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 30||

कवच

yasya bhrūbhaṅgamātreṇa trastamāsījjagattrayam | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 31||

कवच

utkṣiptasaṭayā vyagrā devā daityā vidudruvuḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 32||

कवच

yannāmasmaraṇādeva dahyante vighnarāśayaḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 33||

कवच

yadaṅghridhyānataḥsadyo vilīyante'gharāśayaḥ | nṛsiṃho rakṣakaḥ so'stu mṛtyuḥ kiṃ me kariṣyati || 34||

कवच

mātā nṛsiṃhaśca pitā nṛsiṃho bhrātā nṛsiṃhaśca sakhā nṛsiṃhaḥ | balaṃ nṛsiṃho draviṇaṃ nṛsiṃhaḥ sarvaṃ nṛsiṃho mama devadevaḥ || 35||

फलश्रुति

iti te kathitaṃ putra nṛsiṃhakavacaṃ śubham | asya dhāraṇataḥ pāṭhādalpamṛtyuḥ praśāmyati || 36||

फलश्रुति

śataṃ vā'tha tadardhaṃ vā tadardhaṃ vā sadakṣiṇam | viprebhyaḥ pustakaṃ dadyādalpamṛtyupraśāntaye || 37||

समापन

इति श्रीसूर्यारुणसंवादे अपमृत्युहरं नृसिंहकवचं समाप्तम् ॥

iti śrīsūryāruṇasaṃvāde apamṛtyuharaṃ nṛsiṃhakavacaṃ samāptam ||

समापन

॥ ॐ तत्सत्परमात्मनेनमः ॥

|| oṃ tatsatparamātmanenamaḥ ||

Introduction

The Narasimha Kavacham (apamrityuharam) is a celebrated protective “armour” hymn of Lord Narasimha, framed as a dialogue between the sun-god Surya and his charioteer Aruna. In it the devotee asks Narasimha to guard every part of the body — from head to feet and in every direction — and, in the refrain ‘Narasimha is my protector; what can death do to me?’, seeks shelter from untimely death, disease, fear and hostile forces. Tradition holds that reciting it daily with faith dispels the dread of premature death.

The Sanskrit text is taken verbatim from a canonical source (sanskritdocuments.org); the meanings are explanatory. For correct pronunciation and observance, guidance from a qualified teacher is advisable.

Sources 2

Sanskrit Documents — अपमृत्युहरं श्रीनृसिंहकवचम् — nRRisiMhakavacham apamRRityuharam (श्रीसूर्यारुणसंवाद), proofread ITRANS
संस्कृत मूल पाठ इसी प्रामाणिक, प्रूफरीड स्रोत से अक्षरशः लिया गया है। मूल पाठ का कोलोफ़न इसे श्रीसूर्य-अरुण संवाद के रूप में देता है; अर्थ व्याख्यात्मक हैं। धार्मिक समीक्षा में मुद्रित संस्करण से पुनः मिलान अपेक्षित।
Stotra Nidhi — Sri Narasimha Kavacham — भगवान् नृसिंह के कवच का पद्यानुसार प्रचलित अंग्रेज़ी अर्थ — व्याख्यात्मक अनुवाद हेतु सन्दर्भ

Meanings are compiled and edited by the Ved Path team, and are being progressively reviewed for accuracy.