Kīlaka Stotram — कीलक स्तोत्र — Durga Saptashati

ॐ अस्य श्रीकीलकमन्त्रस्य शिवऋषिः, अनुष्टुप् छन्दः, श्रीमहासरस्वती देवता, श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थं सप्तशतीपाठाङ्गत्वेन जपे विनियोगः । ॐ नमश्चण्डिकायै । मार्कण्डेय उवाच । ॐ विशुद्धज्ञानदेहाय त्रिवेदीदिव्यचक्षुषे । श्रेयःप्राप्तिनिमित्ताय नमः सोमार्धधारिणे ॥ १॥

Meaning

Viniyoga (ritual application): For this sacred Kīlaka mantra the seer (ṛṣi) is Śiva, the metre is Anuṣṭup, and the deity is Śrī Mahāsarasvatī; for the sake of pleasing Śrī Jagadambā (the World-Mother), its application in recitation is as a limb (aṅga) of the Saptaśatī recitation. 'Om, salutations to Caṇḍikā.' Mārkaṇḍeya said: 'Salutations to Him whose body is pure knowledge, for whom the three Vedas are His divine eyes, and who is the cause of attaining the highest good — to the bearer of the crescent moon (Śiva).'

सर्वमेतद्विजानीयान्मन्त्राणामपि कीलकम् । सोऽपि क्षेममवाप्नोति सततं जप्यतत्परः ॥ २॥

sarvametadvijānīyānmantrāṇāmapi kīlakam | so'pi kṣemamavāpnoti satataṃ japyatatparaḥ || 2||

सिद्ध्यन्त्युच्चाटनादीनि कर्माणि सकलान्यपि । एतेन स्तुवतां देवीं स्तोत्रवृन्देन भक्तितः ॥ ३॥

siddhyantyuccāṭanādīni karmāṇi sakalānyapi | etena stuvatāṃ devīṃ stotravṛndena bhaktitaḥ || 3||

न मन्त्रो नौषधं तस्य न किञ्चिदपि विद्यते । विना जप्येन सिद्ध्येत्तु सर्वमुच्चाटनादिकम् ॥ ४॥

na mantro nauṣadhaṃ tasya na kiñcidapi vidyate | vinā japyena siddhyettu sarvamuccāṭanādikam || 4||

समग्राण्यपि सेत्स्यन्ति लोकशङ्कामिमां हरः । कृत्वा निमन्त्रयामास सर्वमेवमिदं शुभम् ॥ ५॥

samagrāṇyapi setsyanti lokaśaṅkāmimāṃ haraḥ | kṛtvā nimantrayāmāsa sarvamevamidaṃ śubham || 5||

स्तोत्रं वै चण्डिकायास्तु तच्च गुह्यं चकार सः । समाप्नोति स पुण्येन तां यथावन्निमन्त्रणाम् ॥ ६॥

stotraṃ vai caṇḍikāyāstu tacca guhyaṃ cakāra saḥ | samāpnoti sa puṇyena tāṃ yathāvannimantraṇām || 6||

सोऽपि क्षेममवाप्नोति सर्वमेव न संशयः । कृष्णायां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां वा समाहितः ॥ ७॥

so'pi kṣemamavāpnoti sarvameva na saṃśayaḥ | kṛṣṇāyāṃ vā caturdaśyāmaṣṭamyāṃ vā samāhitaḥ || 7||

ददाति प्रतिगृह्णाति नान्यथैषा प्रसीदति । इत्थं रूपेण कीलेन महादेवेन कीलितम् ॥ ८॥

dadāti pratigṛhṇāti nānyathaiṣā prasīdati | itthaṃ rūpeṇa kīlena mahādevena kīlitam || 8||

यो निष्कीलां विधायैनां चण्डीं जपति नित्यशः । स सिद्धः स गणः सोऽथ गन्धर्वो जायते ध्रुवम् ॥ ९॥

yo niṣkīlāṃ vidhāyaināṃ caṇḍīṃ japati nityaśaḥ | sa siddhaḥ sa gaṇaḥ so'tha gandharvo jāyate dhruvam || 9||

न चैवापाटवं तस्य भयं क्वापि न जायते । नापमृत्युवशं याति मृते च मोक्षमाप्नुयात् ॥ १०॥

na caivāpāṭavaṃ tasya bhayaṃ kvāpi na jāyate | nāpamṛtyuvaśaṃ yāti mṛte ca mokṣamāpnuyāt || 10||

ज्ञात्वा प्रारभ्य कुर्वीत ह्यकुर्वाणो विनश्यति । ततो ज्ञात्वैव सम्पूर्णमिदं प्रारभ्यते बुधैः ॥ ११॥

jñātvā prārabhya kurvīta hyakurvāṇo vinaśyati | tato jñātvaiva sampūrṇamidaṃ prārabhyate budhaiḥ || 11||

सौभाग्यादि च यत्किञ्चिद् दृश्यते ललनाजने । तत्सर्वं तत्प्रसादेन तेन जप्यमिदं शुभम् ॥ १२॥

saubhāgyādi ca yatkiñcid dṛśyate lalanājane | tatsarvaṃ tatprasādena tena japyamidaṃ śubham || 12||

शनैस्तु जप्यमानेऽस्मिन् स्तोत्रे सम्पत्तिरुच्चकैः । भवत्येव समग्रापि ततः प्रारभ्यमेव तत् ॥ १३॥

śanaistu japyamāne'smin stotre sampattiruccakaiḥ | bhavatyeva samagrāpi tataḥ prārabhyameva tat || 13||

ऐश्वर्यं तत्प्रसादेन सौभाग्यारोग्यमेव च । शत्रुहानिः परो मोक्षः स्तूयते सा न किं जनैः ॥ १४॥

aiśvaryaṃ tatprasādena saubhāgyārogyameva ca | śatruhāniḥ paro mokṣaḥ stūyate sā na kiṃ janaiḥ || 14||

चण्डिकां हृदयेनापि यः स्मरेत् सततं नरः । हृद्यं काममवाप्नोति हृदि देवी सदा वसेत् ॥ १५॥

caṇḍikāṃ hṛdayenāpi yaḥ smaret satataṃ naraḥ | hṛdyaṃ kāmamavāpnoti hṛdi devī sadā vaset || 15||

अग्रतोऽमुं महादेवकृतं कीलकवारणम् । निष्कीलञ्च तथा कृत्वा पठितव्यं समाहितैः ॥ १६॥

agrato'muṃ mahādevakṛtaṃ kīlakavāraṇam | niṣkīlañca tathā kṛtvā paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ || 16||