श्रीबटुकभैरवकवचम्

भैरवतंत्रात सांगितले आहे. महादेव म्हणाले — भगवान भैरव प्रसन्न होवोत, भैरवाला नमस्कार असो. हे देवेशी! शरीराच्या रक्षणासाठी (जो उपाय आहे तो) निश्चित रूपाने मला सांग.

ज्याविना साधक स्मशानभूमींत, अत्यंत घोर युद्धांत तसेच महामृत्यूच्या भयांत मारले जातात —

शिंगे असलेल्या (हिंस्र) पशूंत, जलात, वज्रात, ज्वर आदी रोगांत तसेच अग्नीतही (च्या भयांत). देवी म्हणाली — हे प्राज्ञा! मी सांगते, ऐक; हे शुभ बटुककवच आहे.

हे मोठ्या प्रयत्नाने गुप्त ठेवावे — जसे मातृकेच्या जारापासून (अवैध संबंधापासून) झालेली संतती गोपनीय ठेवली जाते, तसेच अत्यंत गोपनीय.

या श्रीबटुकभैरवकवचाचे ऋषी आनंदभैरव आहेत, छंद त्रिष्टुप् आहे, देवता श्रीबटुकभैरव आहे; ‘बं’ बीज आहे, ‘ह्रीं’ शक्ती आहे, ‘ॐ बटुकाय’ कीलक आहे. माझ्या अभीष्टाच्या सिद्धीसाठी या जपात हा विनियोग केला जातो. (‘बं’ बीज व ‘ह्रीं’ शक्ती हे शुद्ध बीजाक्षर आहेत, ज्यांचा शब्दशः अर्थ होत नाही.)

ॐ — सहस्रार नामक महाचक्रात, कापरासारखा शुभ्र, गुरू विराजमान आहे (त्याचे स्मरण करून हे कवच आरंभ होते).

भगवान बटुकभैरव समस्त कर्मांत माझे रक्षण करो. पूर्व दिशेला असितांग भैरव माझे सदा रक्षण करो.

आग्नेय कोनात (दक्षिण-पूर्वेला) रुरू भैरव रक्षण करो, दक्षिणेला चंडभैरव; नैर्ऋत्य कोनात (दक्षिण-पश्चिमेला) क्रोधन भैरव रक्षण करो आणि पश्चिमेला उन्मत्त भैरव रक्षण करो.

वायव्य कोनात (उत्तर-पश्चिमेला) देवेश्वर कपाली भैरव माझे नित्य रक्षण करो; उत्तर दिशेला भीषण भैरव सदा रक्षण करो.

ईशान्य कोनात (उत्तर-पूर्वेला) महेश्वर संहारभैरव रक्षण करो; ऊर्ध्व (वरच्या) बाजूला विधाता (ब्रह्मा) रक्षण करो आणि पाताळात विभू नंदक रक्षण करो.

देवांकडून सेविला जाणारा सद्योजात (शिवाचे एक मुख) सर्व बाजूंनी माझे रक्षण करो; वामदेव वनाच्या टोकावर तसेच घोर (अघोर) वनाच्या आत रक्षण करो.

जलात तत्पुरुष रक्षण करो आणि स्थलावर ईशानच रक्षण करो; प्रभू डाकिनीपुत्र माझ्या पुत्रांचे सर्व बाजूंनी रक्षण करो.

हाकिनीचा पुत्र रक्षण करो; तुलाकिनीचा पुत्र (माझ्या) पत्नीचे रक्षण करो; शाकिनीचा पुत्र रक्षण करो; आणि कालभैरव सेनेचे रक्षण करो.

मालिनीचा पुत्र पशू, घोडे तसेच हत्ती यांचे रक्षण करो; महाकाल आपल्या वाणीने (आज्ञेने) माझ्या क्षेत्राचे (भूमीचे) व संपत्तीचे सर्व बाजूंनी रक्षण करो.

वाद्याचे (संगीतवाद्याचे) रक्षण वाद्यप्रिय भैरव नित्य संपदेसह करो. हे ईशाना! हे कवच तुझ्या स्नेहामुळे प्रकट केले आहे.

हे मनुष्यलोकात (सर्वत्र) प्रकट करण्यायोग्य नाही; हे सारभूत तसेच देवतांना प्रिय आहे. देवतांनाही दुर्लभ असे हे कवच कोणालाही देऊ नये.

हे शंकरा! हे अयोग्य (बहिष्कृत) शिष्यांना आणि कृपण (नीच) लोकांना देऊ नये. जो निषिद्ध व्यक्तींना हे देतो, तो निश्चितच सर्वथा भ्रष्ट होतो.

याच कवचाने रक्षण करून बुद्धिमान साधक जिथे कोठेही संचार करो, तो विघ्नांनी पराभूत होत नाही.

योगी मंत्राने (आपले) रक्षण करतो, कारण हे कवच (च) रक्षक आहे. म्हणून हे पूर्ण प्रयत्नाने (गोपनीय आहे) तसेच पापी चित्ताच्या लोकांना दुर्लभ आहे.

हे प्रभो! भोजपत्रावर अथवा केळीच्या सालीवर, कुंकू, अष्टगंध, गोरोचन व केशर यांनी विधिपूर्वक (हे) लिहून —

(जो हे) धारण करेल, अथवा शिकवेल, अथवा नित्य उत्तम रीतीने पठण करेल, तो समस्त फळ प्राप्त करतो — यात कोणताही संदेह (विचार) करू नये.

जिथे याचे निरंतर पठण केले जाते, तिथे (स्वतः) भैरवाची स्थिती असते. या कवचाच्या प्रभावाचे वर्णन करण्यास मी (सुद्धा) समर्थ नाही.

भैरव देवाला नमस्कार, समस्त प्राण्यांचे स्वरूप असलेल्या त्याला नमस्कार असो; त्रैलोक्याच्या नाथाला नमस्कार, नाथांच्याही नाथाला नमस्कार असो.

अशा प्रकारे श्रीहरिकृष्णाने रचलेल्या बृहज्ज्योतिषार्णवाच्या धर्मस्कंधात, उपासनास्तवकात, श्रीबटुकभैरव-उपासना अध्यायात, भैरवतंत्रात देवीरहस्य म्हणून सांगितलेल्या श्रीबटुकभैरवकवचाचे निरूपण संपूर्ण झाले.