श्रीराधाकवचम्

श्रीगणेशाला नमस्कार. पार्वती म्हणाली — हे कैलासवासी भगवन्! हे भक्तांवर अनुग्रह करणाऱ्या! हे प्रभो, मला ते पुण्यमय राधिका-कवच सांगा.

हे नाथ! जर तुम्हाला करुणा असेल तर मला दुःख आणि भयापासून वाचवा. हे शूलपाणी, हे पिनाकधारी! तुम्हीच माझे शरण आहात.

शिव म्हणाले — हे गिरिजे! तुला ते पूर्वसूचित कवच सांगतो, जे सर्वांचे रक्षण करणारे, पुण्यमय तसेच समस्त हत्यापापे हरणारे परम (कवच) आहे.

हे साक्षात हरिभक्ती देणारे, भोग व मोक्ष दोन्हींचे साधक, तिन्ही लोकांना आकर्षित करणारे तसेच हरीचे सान्निध्य घडवणारे आहे, हे देवी.

हे देवी! हे सर्वत्र विजय देणारे, समस्त शत्रूंत भय उत्पन्न करणारे तसेच सर्व प्राण्यांच्या मनाची वृत्ती (आपल्याकडे) हरणारे परम (कवच) आहे.

हे चारही प्रकारच्या मुक्तीचे जनक, सदा आनंद देणारे, तसेच राजसूय व अश्वमेध यज्ञांचे फळ देणारे परम (कवच) आहे.

जो हे कवच जाणल्याविनाच राधामंत्राचा जप करतो, त्याला त्याचे फळ मिळत नाही आणि त्याच्या मार्गात पदोपदी विघ्ने येतात.

या (कवचाचे) ऋषी महादेव आहेत, छंद अनुष्टुप् सांगितला आहे; याची देवता राधा सांगितली आहे, ‘रां’ बीज तसेच कीलक मानले गेले आहेत.

धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष यांच्या प्राप्तीत याचा विनियोग सांगितला आहे. ॐ — श्रीराधा माझ्या शिराचे रक्षण करो, आणि राधिका माझ्या ललाटाचे रक्षण करो.

श्रीमती माझ्या दोन्ही नेत्रांचे, गोपेंद्रनंदिनी माझ्या दोन्ही कानांचे, हरिप्रिया माझ्या नासिकेचे तसेच शशिशोभना माझ्या दोन्ही भुवयांचे रक्षण करो.

कृपादेवी माझ्या वरच्या ओठाचे, गोपिका माझ्या अधराचे (खालच्या ओठाचे), वृषभानुसुता माझ्या दातांचे तसेच गोपनंदिनी माझ्या हनुवटीचे रक्षण करो.

चंद्रावली माझ्या गालांचे, कृष्णप्रिया माझ्या जिभेचे, हरिप्राणा माझ्या कंठाचे तसेच विजया माझ्या हृदयाचे रक्षण करो.

चंद्रवदना माझ्या दोन्ही भुजांचे, सुबलस्वसा (सुबलाची बहीण) माझ्या उदराचे, तसेच कोटियोगान्विता माझे रक्षण करो; सौभद्रिका माझ्या दोन्ही पायांचे रक्षण करो.

चंद्रमुखी माझ्या नखांचे, गोपालवल्लभा माझ्या दोन्ही घोट्यांचे, विधुमुखी देवी (माझ्या) नखांचे तसेच गोपी माझ्या पायाच्या तळव्यांचे रक्षण करो.

शुभप्रदा माझ्या पाठीचे, श्रीकांतवल्लभा माझ्या कुशीचे (कुक्षीचे), जया माझ्या गुडघ्यांच्या भागाचे रक्षण करो, आणि हरिणी सर्व बाजूंनी माझे रक्षण करो.

वाणी माझ्या वचनाचे (वाक्‌चे) सदा रक्षण करो, धनेश्वरी माझ्या धनभांडाराचे रक्षण करो; कृष्णरता पूर्व दिशेचे तसेच कृष्णप्राणा पश्चिम दिशेचे रक्षण करो.

हरिता उत्तर दिशेचे तसेच वृषभानुजा दक्षिण दिशेचे रक्षण करो; चंद्रावली रात्री आणि क्ष्वेडितमेखला (जिची कमरपट्टी झंकारते) दिवसा (रक्षण करो).

सौभाग्यदा मध्याह्नी (दुपारी), कामरूपिणी सायंकाळी, रौद्री प्रातःकाळी माझे रक्षण करो, तसेच गोपिनी रात्रीच्या अंती (उषःकाळी) रक्षण करो.

हेतुदा संगवकाळी (पूर्वाह्नी), केतुमाला दिवसाच्या मध्यभागी, शेषा अपराह्नी (तिसऱ्या प्रहरी) तसेच शमिता समस्त संधिकाळांत माझे रक्षण करो.

योगिनी भोगाच्या वेळी, रतिप्रदा रतीच्या (प्रेमाच्या) वेळी सदा, कामेशी कौतुकाच्या वेळी, तसेच रत्नावली योगाच्या वेळी — या माझे रक्षण करोत.

कृष्णात मन लावणारी राधिका सदा समस्त कार्यांत (माझे रक्षण करो). हे देवी! अशा प्रकारे हे परम अद्भुत कवच सांगितले.

सर्वरक्षाकर नामक हे परम महारक्षाकर (कवच) जर कोणी प्रातः, मध्याह्न व सायंकाळी वाचेल —

— तर त्याच्या मनात जी काही (अभिलाषा) असेल, तिची समस्त अर्थसिद्धी होते. राजद्वारात, सभेत, संग्रामात आणि शत्रुसंकटात —

— प्राण व धन यांच्या नाशाच्या वेळी जो संयमी मनुष्य हे वाचतो, हे देवी, त्याला सिद्धी प्राप्त होते आणि कोठेही त्याला भय राहत नाही.

त्याच्याकडून राधिका आराधित होते — हे सत्य आहे, यात संशय नाही. गंगास्नान आणि हरिनामग्रहणाने जे फळ मिळते —

— तेच फळ त्याला प्राप्त होते जो पवित्र आणि संयमी होऊन हे वाचतो. हळद, गोरोचन तसेच चंद्र (कापूर) यांनी मंडित हरिचंदनाने —

— (ते) बनवून आणि भोजपत्रावर लिहून जो हे मस्तक, भुजा अथवा कंठात धारण करेल, हे देवदेवेशी, तो साक्षात हरी होतो — यात संशय नाही.

या कवचाच्या प्रसादाने ब्रह्मा सृष्टी, हरी स्थिती (पालन) आणि मी (शिव) संहार नियमपूर्वक करतो — तसेच (सृष्टिकार्य) चालते.

हे कवच शुद्ध, विरक्तिगुणाने युक्त अशा वैष्णवालाच सावधगिरीने (एकाग्र होऊन) द्यावे; अन्यथा (देणारा अथवा घेणारा) नाशाला जातो.

अशा प्रकारे श्रीनारदपंचरात्राच्या ज्ञानामृतसारात राधाकवच संपूर्ण झाले.