श्रीनवग्रहकवचम्

ब्रह्मदेव म्हणाले — मार्तंड (सूर्य) माझ्या शिराचे रक्षण करो, रोहिणीपती (चंद्रमा) माझ्या कपाळाचे (मस्तकाचे) रक्षण करो; अंगारक (मंगळ) माझ्या मुखाचे रक्षण करो आणि शशिनंदन (बुध) माझ्या कंठाचे रक्षण करो.

जीव (बृहस्पती) सदा माझ्या बुद्धीचे रक्षण करो, भृगुनंदन (शुक्र) माझ्या हृदयाचे रक्षण करो; शनी माझ्या जठराचे (उदराचे) रक्षण करो आणि दितिनंदन (राहू) माझ्या जिभेचे रक्षण करो.

केतू सदा माझ्या दोन्ही चरणांचे रक्षण करो, आणि (सातही) वार माझ्या समस्त अंगांचे रक्षण करोत; तिथी तसेच आठही दिशा (माझे) रक्षण करोत, आणि नक्षत्रे सदा माझ्या शरीराचे रक्षण करोत.

राशी सदा माझ्या दोन्ही खांद्यांचे रक्षण करोत, आणि योग माझ्या स्थिरतेचे रक्षण करोत; समस्त शुभदायक ग्रह सदा माझ्या गुह्य व लिंग (गुप्त अंगांचे) रक्षण करोत.

जो व्यक्ती हे नित्य वाचतो, तो निश्चितच अणिमा आदी समस्त (अष्ट) सिद्धी प्राप्त करतो.

जो संयमी आणि बुद्धिमान व्यक्ती भक्तिपूर्वक या रक्षेचे (कवचाचे) पठण करतो, तो दीर्घायुषी, सुखी, पुत्रवान तसेच युद्धात विजयी होतो.

पुत्रहीन पुत्र प्राप्त करतो, धनाचा इच्छुक धन मिळवतो; पत्नीचा इच्छुक सुंदर व मनोहर भार्या प्राप्त करतो; रोगी रोगातून मुक्त होतो आणि बंदी बंधनातून सुटतो.

जलात, स्थलावर, अंतरिक्षात (आकाशात) आणि विशेषतः कारागृहात — जो हे नित्य आपल्या हातात धारण करतो, त्याला कोणतेही भय उरत नाही.

ब्रह्महत्या, मद्यपान, चोरी आणि गुरुपत्नीगमन (यांसारखी महापापे) — या कवचाच्या धारणाने मनुष्य या समस्त पापांतून मुक्त होतो.

जी स्त्री हे आपल्या डाव्या भुजेवर धारण करते ती सुख व ऐश्वर्याने संपन्न होते; आणि जी काकवंध्या (एकाच संतानानंतर वंध्या), जन्मवंध्या (जन्मापासून वंध्या) अथवा मृतवत्सा (जिची संतती मरण पावते) असेल — ती या कवचाच्या प्रसादाने बहुसंतानवती व जिवंत संतती असलेली होते.

अशा प्रकारे ग्रहयामलाच्या उत्तरखंडात नवग्रह कवच संपूर्ण झाले.